اثر ترکیبات بافری بر پایه سدیم و منیزیم بر ساخت چربی شیر گاوهای هلشتاین در شرایط افت چربی شیر

اثر بی کربنات سدیم و مکمل بافری pHmax بر ساخت چربی شیر در شرایط افت چربی شیر، با استفاده از ۲۴ راس گاو شیرده هلشتاین در قالب طرح بلوک­های کاملا تصادفی بررسی شد. افت چربی شیر به مدت ۱۰ روز در همه گاوها با تغذیه جیره حاوی نشاسته بالا القاء گردید. آزمایش در دو دوره شامل دوره اول (روز یک تا ۲۰)، اختصاص گاوها به طور تصادفی به تیمارهای ۱- شاهد، ۲- جیره پایه + ۰/۸ درصد pHmax و ۳- جیره پایه + ۰/۸ درصد بی کربنات سدیم و دوره دوم (روز ۲۱ تا ۳۰)، تغذیه همه گاوها با جیره شاهد انجام شد. مکمل­های بافری بر افزایش غلظت چربی شیر موثر بودند، بدون این که مصرف خوراک، تولید شیر، غلظت پروتئین و لاکتوز را تحت تاثیر قرار دهند. غلظت کل اسیدهای چرب ترانس در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با شاهد کاهش یافت. نسبت ترانس-۱۰ به ترانس-۱۱ در گاوهای دریافت کننده ترکیبات بافری در مقایسه با شاهد کم تر شد که بیانگر تاثیر این ترکیبات بر بهبود ساخت چربی شیر از طریق تحریک مسیرهای طبیعی بیوهیدروژناسیون اسیدهای چرب در شکمبه می­باشد. افزودن مکمل­های بافری ساخت چربی شیر را افزایش داد به طوری که این اثرات تا یک هفته پس از حذف ترکیبات مذکور ماندگار بود. بنابراین استفاده از بی کربنات سدیم و pHmax می­تواند چربی شیر را در گاوهای شیری تغذیه شده با جیره­های حاوی نشاسته بالا و تحت شرایط افت چربی شیر حفظ نماید. هم چنین، استفاده از pHmax هزینه­های استفاده از ترکیبات بافری رایج مانند بی کربنات سدیم را کاهش می­دهد.

کلیدواژه ها:

اسید چرب ترانس ، افت چربی شیر ، بیکربنات سدیم ، گاو شیری ، مکمل بافری