نقش مدیریت دانش در عملکرد کارکنان نیروهای مسلح

امروزه بشر بر این امر اعتراف دارد که دانش جزء جدایی ناپذیر زندگی در تمامی ارکان است. خلق، انتقال و به کارگیری دانش باعث خلاقیت در کارکنان می شود و نوآوری و عملکرد را بهبود می بخشد. شرایط پرتلاطم محیطی و تغییرات شگرف فناوری، منجر به پیچیدگی بیشتر فعالیتها شده است، به نحوی که محتوای تفکر مدیریت و روش های مورد استفاده در سازمان دستخوش تغییرات و دگرگونی های عمیق و شدید شده است. امروزه مدیران ارشد سازمانها دریافته اند که سرمایه های دانشی در سازمان از اهمیت فوق العاده ای برخورداربوده و می بایست توان زیادی را برای مدیریت سرمایه های دانشی و دانش نهفته در فرایندهای سازمان خود صرف کنند. امروزه در اقتصاد مبتنی بر دانش، ارزش پایدار از راه توسعه دارائیهای نامشهودی نظیر: مهارتها، دانش نیروی کار و ایجاد فضای سازمان نوآوری پذیر، ایجاد می شود. پس مدیریت دانش روشی سیستماتیک برای تشخیص، سازماندهی و به اشتراک گذاشتن دانش در سازمان است که می تواند در نهایت به تولید دانش بیشتر در سازمان نیز منجر گردد. این تحقیق توصیفی، توسعه ای، نقش دانش و مدیریت دانش را بر عملکرد کارکنان در سازمانهای نظامی بررسی کرده، تا امتیازات آن را به صورت استدلالی و علمی تبیین نماید که برای درک بهتر این مبحث در ابتدا بطور مختصر به بررسی مفهومی از دانش و مدیریت دانش و اهمیت آن ارائه می نماییم، سپس به نقش مدیریت دانش در سازمانهای یادگیرنده (سازمان های نظامی) می پردازیم تا از دانش سازمان در جهت اهداف عالیه و کسب مزیت رقابتی بهره گرفته شود.