اندازه گیری نابرابری درآمد در مناطق شهری و روستایی استان همدان

اندازه­گیری نابرابری درآمدی در اشکال مختلف آن در یک دوره زمانی، ارزیابی مناسبی از وضعیت توزیع درآمد ارائه  می­کند. در تحقیق حاضر ابتدا با استفاده از شاخص­های نابرابری درآمد(ضریب جینی و سهم دهک­های درآمدی) روند نابرابری درآمدی در استان همدان و کل کشور به تفکیک مناطق شهری و روستایی، در دوره زمانی۸۹-۱۳۷۵ بررسی شده است، نتایج حاصل از برآورد ضریب جینی در مناطق شهری و روستایی استان، نشان می دهد که میانگین این ضریب طی دوره مورد بررسی در مناطق شهری و روستایی استان به ترتیب ۳۸/۰ و ۳۹/۰ بوده است،که حاکی از این مطلب است که بطور متوسط وضعیت توزیع درآمد در مناطق روستایی استان نابرابرتر از مناطق شهری بوده است. همچنین میانگین ضریب جینی در مناطق شهری کل کشور ۳۷/۰ و در مناطق روستایی ۳۹/۰ بوده است. با مقایسه شاخص ضریب جینی در دوره های مورد بررسی مشاهده می شود نابرابرترین وضعیت توزیع درآمد در مناطق مختلف مربوط به سالهای ۱۳۷۸ و ۱۳۷۹ و بهترین وضعیت توزیع درآمد مربوط به سال های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ می­باشد. در بخش بعدی مقاله تاثیر حداقل دستمزد و تورم بر توزیع درآمد بررسی شده است که بر اساس نتایج حاصل از تخمین مدل در اقتصاد ایران افزایش حداقل دستمزدهای حقیقی توانسته است بطور      معنی­داری موجب کاهش نابرابری درآمدی شود و به ازای یک افزایش ده درصدی در حداقل دستمزدها، بطور متوسط ضریب جینی به اندازه ۱۶/۰ کاهش یافته است. همچنین تورم نیز به عنوان یکی از متغیرهای مهم و اثر گذار بر توزیع درآمد، در  سطوح بالا سبب افزایش نابرابری در جامعه می گردد Abstract Measuring the income inequality prepares an adequate estimation of Income distribution. In the first case, we investigate the trend of income inequality in Hamedan province and whole of country -urban and rural areas separately are checked- using of the indexes of income inequality (Gini coefficient and share of income decile) in period ۱۳۷۶-۸۵. The results of investigating Gini coefficient in urban and rural areas of this Province show their averages in this period are ۰.۳۸ and ۰.۳۹ respectively. These results imply that income inequality in rural areas of this province is higher than urban areas. Also, except for ۷۸-۷۶ and ۸۲-۸۱ years, Gini coefficient in rural areas than urban areas. Comparing Gini coefficient in this period indicates that income distribution in rural areas is relatively more unequal than urban areas. Moreover, the average of Gini coefficient in urban areas of the whole country is about ۰.۳۷ and in rural areas is ۰.۳۹. Fore there more, the most inequality of income distribution is in ۱۳۷۸ and ۱۳۷۹ whereas the less inequality is in ۱۳۸۲ and ۱۳۸۳. In the second case, we investigate the effect of the minimum of wage and inflation on income distribution. The results indicate increasing of the minimum of wage has a significant effect to descend inflation. So that, decreasing the ۱۰ percent of the minimum of wage descends Gini coefficient ۰.۱۶ percent.  As well as, inflation is a main and determinant variable on income distribution. The high level of Inflation results in the high level of inequality.

کلیدواژه ها:

: توزیع درآمد ، ضریب جینی ، سهم دهک های درآمدی ، حداقل دستمزد ، استان همدان طبقه بندی JEL : D۳ ، O۱۵ ، O۵۵