تاثیر پوشش خوراکی دارای اسانس های گیاهی بر کیفیت میکروبی و شیمیایی میگوی وانامی
محل انتشار: پژوهش های صنایع غذایی، دوره: 32، شماره: 2
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 406
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FOODRE-32-2_001
تاریخ نمایه سازی: 23 آذر 1401
چکیده مقاله:
زمینه مطالعاتی: فیلم خوراکی پروتئین آب پنیر غنی شده با اسانس گیاهی می تواند کیفیت میگوی وانامی را بهبود ببخشد. هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر پوشش خوراکی آب پنیر به تنهایی و در ترکیب با اسانس های آویشن شیرازی (زاتاریا مولتی فلورا) و پونه کوهی (اورگانوم ولگارا) بر زمان ماندگاری میگوی وانامی که به روش اتمسفر تغییر یافته در جعبه های پلی پروپیلنی بسته بندی شده طی ۱۶ روز در دمای یخچال نگهداری شدند. روش کار: پارامترهای مورد بررسی شامل پراکسید، TVB-N، TBA و بار میکروبی، در روزهای ۰، ۴، ۸، ۱۲ و ۱۶ اندازه گیری شدند. تیمارهای مورد بررسی شامل تیمار شاهد، تیمار ۱ (پوشش خوراکی آب پنیر)، تیمار ۲ (پوشش خوراکی آب پنیر به همراه ۱ درصد اسانس پونه کوهی)، تیمار ۳ (پوشش خوراکی آب پنیر به همراه ۱ درصد اسانس آویشن شیرازی)، تیمار ۴ (پوشش خوراکی آب پنیر به همراه ۳ درصد اسانس پونه کوهی)، تیمار ۵ (پوشش خوراکی آب پنیر به همراه ۳ درصد اسانس آویشن شیرازی) بودند. نتایج: در تمام تیمارها آب پنیر به میزان ۱۰ درصد وزنی – وزنی استفاده شد. در مورد شاخص پراکسید، TBA وTVB-N تیمارهای شاهد و ۱ بالاترین مقدار و تیمارهای ۴ و ۵ کمترین میزان را نشان دادند (۰۵/۰>p). تیمار شاهد بالاترین بار میکروبی را داشت و با افزایش سطح اسانس بار میکروبی به شکل معنی داری کاهش یافت و کمترین بار میکروبی مربوط به تیمارهای ۴ و ۵ بود. افزودن اسانس های گیاهی در دو سطح ۱ و ۳ درصد سبب افزایش زمان نگهداری میگو در شرایط دمایی یخچال شد و براساس استانداردهای TVB-N و میکروبی ۴ تیمار دارای اسانس تا روز هشتم و دو تیمار شاهد و تیمار آب پنیر تا روز چهارم برای مصرف انسان مناسب بودند. نتیجه گیری نهایی: استفاده از پوشش خوراکی آب پنیر همراه با سطوح ۱ و ۳ درصد اسانس آویشن شیرازی و پونه کوهی، ماندگاری میگو را به مدت چهار روز در مقایسه با تیمار شاهد افزایش داد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
لاله رومیانی
گروه شیلات، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
طیبه غرغاوی
گروه علوم وصنایع غذایی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :