ساماندهی بافت های فرسوده شهری در دستیابی به توسعه پایدار

ایجاد امنیت در بافت فرسوده شهری از طریق طراحی کالبدی، یکی از موثرترین و کاراترین رویکردها در زمینه ارتقای کیفیت زندگی است که می تواند نقش بسزایی در ایمن سازی فضاهای شهری ایفا نماید. شهر به عنوان عالی ترین نمود تمدن بشر، نقش بنیادی در ایجاد زندگی خوب برای شهروندان دارد. در عین حال، تاکید بر ابعاد کمی رشد شهرها منجر به دو قطبی شدن آنها شده و برای حل مشکلات شهرنشینان و ارتقاء زندگی آنها مفهوم «کیفیت زندگی» مورد تحقیق قرار گرفت. تحولات شهرسازی و رشد شهر بافق، موجب برهم خوردن ساختار محله ای آن گردیده است. جاذبه های شهرها با افزایش جمعیت آنها گسترش یافته و مردم را از اقصی نقاط به سوی شهر جذب می کند، البته در کلان شهرها به سبب توزیع نامتعادل امکانات، ثروت، قدرت و... توان جذب افزایش یافته است. بافت های فرسوده شهری تصوری از بافت قدیمی شهر که به دلایلی احیا و باز زنده سازی نشده را در ذهن ایجاد می کند و این ذهنیت از بافت های فرسوده که بیشتر کهنگی بافت را نمایان می کند، مانعی برای تعریف جامعی از بافت های شهری مشکل دار که نوسازی در آنها کاسته شده و در نهایت رو به فرسودگی نهاده اند می شود. بافت هایی از شهر که دچار فرسودگی شده، سبب آسیب رساندن به کل سیستم شهر می شود و برعکس مسائلی که سرچشمه بیماری شهر است باعث ایجاد بافت فرسوده در شهر می شود. آسیب شناسی شهری و شناسایی بافت های فرسوده از یک سو و شناسایی ریشه های ایجاد بافت های فرسوده از سوی دیگر سبب یافتن راه حلی برای کاهش این بافت در شهر می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: بافت فرسوده ، ساماندهی