بررسی ابعاد حقوقی بهره برداری یک سویه از میادین مشترک نفت و گاز با تاکید بر میدان مشترک پارس جنوبی

در میادین مشترک ایران، هریک از ذینفعان بدون توجه به شیوه برداشت بهینه، قصد دارد بیشترین برداشت ممکن را از سمت خود صورت دهد. در نتیجه چنین رقابتی برای تصاحب سهم بیشتر، از نظر اقتصادی و مهندسی بهره برداری به شیوه بهینه صورت نمی گیرد؛ بلکه هریک تلاش می کنند تا لااقل در کوتاه مدت مانع برداشت بیشتر طرف دیگر شوند. در نتیجه میتوان گفت روزانه منافع بالقوه ای برای ایران در این میادین مشترک از دست میرود و از طریق همسایگان مورد برداشت قرار میگیرد که نیاز به توجه ویژه به میادین یاد شده را دوچندان میسازد. سوالی که در این مقاله با بهره گیری از روش توصیفی- تحلیلی و مطالعات کتابخانه ای به دنبال بررسی آنها هستیم از این قرار است: محدودیتها و تبعات حقوقی مترتب بر برداشت یک جانبه ای که از سوی دولت های مجاور از میادین مشترک انجام می دهند، چیست؟ فرضیه قابل طرح نیز این است که دولتها در برداشت بی ضابطه و غیرمنصفانه از میادین مشترک مسئول اند و نمی توانند به حقوق دولت مجاور تعدی کنند.

کلیدواژه ها:

میدان ، کنوانسیون ، حقوق بین الملل ، منابع