اثر بخشی هنر درمانی بر خود پنداره و تنظیم هیجانی نوجوانان بی سر پرست در مراکز نگهداری نو جوانان بی سرپرست مراکز ارومیه

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر بخشی هنر درمانی بر خود پنداره و تنظیم هیجانی نوجوانان بی سر پرست در مراکز نگهداری نو جوانان بی سرپرست مراکز ارومیه می باشد.جامعه آماری ما در این پژوهش کلیه نوجوانان بی سرپرست (۱۲-۱۷) مرکز انجمن خیریه صالحین آذربایجان ارومیه می باشد. روش نمونه گیری به روش نمونه گیری در دسترس در این پژوهش انجام بود و به صورت روش نیمه آزمایشی ۱۵ نفر در گروه گواه و ۱۵ نفر در گروه آزمایش گردید و ۱۰ جلسه درمان انجام شد. بر اساس پرسشنامه نوجوانانی را که در تنظیم هیجانی و خود پنداره مشکل دارند به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار اصلی گردآوری اطلاعات در این تحقیق براساس متغیرهای تحقیق ، پرسشنامه بود. در این تحقیق ، از پرسشنامه تنظیم هیجانی گراس، و پرسشنامه خود پنداره کودکان پیر- هریس ، برای سنجش متغیر های خود پنداره و تنظیم هیجانی کودکان استفاده شد.بر اساس آزمون باکس ، واریانس متغیرهای کمکی در گروههای آزمایش و کنترل تفاوت معنی داری در سطح ۰۵/۰ ندارند و همگنی واریانس ها را در سطح ۰۵/۰ می پذیریم . هر یک از پارامترهای خودپنداری و تنظیم هیجان در گروههای کنترل و آزمایش و در مراحل پیش آزمون و پس آزمون تحت بررسی در سطح ۰۵/۰ نرمال هستند زیرا سطح معنی داری هر یک از آزمونهای شاپیرو-ویلک بیشتر از ۰۵/۰ می باشد و فرض نرمال بودن متغیرها را در سطح ۰۵/۰ می پذیریم .

کلیدواژه ها:

هنر درمانی ، خود پنداره- تنظیم هیجانی - کودکان بی سرپرست .