شایسته سالاری از دیدگاه اسلام و غرب

انتخاب و انتصاب مسئولین رده های مختلف اداری و اجرایی، یکی از مسایل مهم و ضروری واز وظایف خطیرحکومت اسلامی است؛ چرا که مهمترین عامل دوام یک نظام و حکومت،فرزانگی و شایستگی مسئولین وکارگزاران آن نظام می باشد. اگر مدیران شایسته و تربیت یافته در راس سازمان ها قرارگیرند، کیفیت فعالیت هایسازمانی به طور فزایندهای بهبود خواهدیافت. زیرا مدیریت شایسته، محور اصلی توسعه اقتصادی، اجتماعی وفرهنگی ملت ها به شمار می آید. بنابراین انتخاب و انتصاب افراد در رده های مختلف سازمانی باید براساس معیارها و ملاک هایی باشد تا افراد شایسته جهت تصدی پست های سازمانی انتخاب و به کارگمارده شوند .شایسته سالاری مبتنی بر شایسته خواهی و شایسته گزینی است. این شایستگی ها شامل دانش، مهارت ها،توانایی ها، به همراه سازه هایی نظیر ارزش ها، انگیزش، نوآوری و کنترل خود می باشد. نظام شایسته سالار، نظامیاست که در آن بهترین افراد در بهترین جایگاه بابالاترین بازده، کار انجام می دهند و متناسب با تلاش خودحقوق و مزایا دریافت می کنند.این مقاله، با رویکرد تحلیلی و به روش تحلیل محتوا، به استخراج مولفه های شایسته سالاری، وشناسایی شاخص ها به صورت مقایسه ای از منظر قرآن، متن نهج البلاغه و اندیشمندان غربی پرداخته است.

کلیدواژه ها:

شایسته سالاری ، قرآن ، نهج البلاغه ، غرب