بررسی اثر یک دوره برنامه تمرینی شنا بر سطوح فاکتور القایی هایپوکسی (HIF-۱α) ریه نوزادان موش های مادر در معرض مسمومیت با کادمیوم

زمینه و هدف : کادمیوم یکی از مهم ترین آلاینده های زیستی است که مصرف آن در دوران بارداری موجب بیماری و ناهنجاری های بسیاری در مادر و نوزاد می شود. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تمرینات منظم شنا و مصرف خوراکی کادمیوم در دوران بارداری بر سطوح فاکتور القایی هایپوکسی (HIF-۱α) ریه نوزادان موش انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی تعداد ۳۲ سر موش ماده نژاد ویستار با وزن تقریبی g۲۰±۲۰۰، پس از ۲ هفته آشنایی با محیط جدید و باردار شدن به ۴ گروه ۸ تایی، شامل:         ۱- کادمیوم؛ ۲- شنا؛ ۳- شنا – کادمیوم؛ ۴- گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شنا از روز اول بارداری شروع و یک بار در روز (۵ روز در هفته) تا روز زایمان ادامه داشت. دوز کادمیوم دریافتی mg/l۴۰۰ محلول در آب آشامیدنی بود. غلظت HIF-۱α ریه با استفاده از روش آنزیم لینک ایمنواسی (ELISA) تعیین شد. داده ها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و             هالم- سیداک در سطح معنی داری ۰۵/۰p< تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین وزن نوزادان گروه کادمیوم حاکی از کاهش معنی دار (۰۰۱/۰p<) آن در مقایسه با گروه کنترل بود. همچنین سطوح HIF-۱α ریه نوزادان در گروه تمرین شنا به طور معنی داری (۰۰۱/۰p<) افزایش نشان داد و در گروه کادمیوم نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت (۰۰۱/۰p<). نتیجه گیری: نتایج حاکی از تاثیر تمرینات شنا بر افزایش سطوح HIF-۱α  ریه نوزادان مادرانی بود که در دوران بارداری به طور منظم شنا می کردند، لذا به نظر می رسد تمرین ورزشی شنا زیربیشینه با جبران کاهش HIF-۱α ناشی از کادمیوم می تواند تاثیرات منفی آن را در ریه جنین تعدیل کند.

کلیدواژه ها:

Cadmium ، Swimming ، Hypoxia-inducible Factor ۱ ، کادمیوم ، شنا ، فاکتور القایی هایپوکسی