ابوالعلای معری کیست و چه می اندیشد؟

در سال ۲۶۳ ه ش در «معره النعمان» (شهری میان حمص و حلب) در خاندانی اصیل از دودمان «تنوخ» کودکی زاده شد که او را «احمد نامدیدند. او بعدها به «ابوالعلا» نامور گشت. در سه سالگی به بیماری آبله دچار شد که این بیماری به نابینایی وی انجامید. مقدمات را در معره، نزد پدر آموخت، سپس برای دانش آموختن به حلب رفت. در زمان حکومت سیف الدوله حمدانی در آن شهر، کانون علم و دانش گرم بود. او از محضر دانش مندان بهره ها گرفت، سپس به انتاکیه رفت و از آن جا به لاذقیه. اندیشه فلسفی او چنان شهرت یافت که از نواحی دور و نزدیک برای بهره گیری از دانش گسترده و نبوغ کم نظیر او به دیدنش می شتافتند. این حکیم و گوینده بزرگ عرب سرانجام در سال ۴۴۹ ه ق در اوج شهرت رخت از جهان بر بست.