فزون از خویش ملاحظاتی بر سیصد بیت نسخت دفتر اول مثنوی

به دشوار نیز نمی توان غیر از مولانا جلال الدین، انسانی را یافت که با هیاتی همچون هر انسان دیگر، دانشی برتر از هر آنچه گفته ایم و شنیدیم و خوانده ایم داشته باشد؛ او که قرعه فال به نامش زده بودند و دیدگانش به نعیم و ملکی کبیر افتاده بود، از نطق همچون اناری متراکم بر خود می شکافید و همچون موری پرتوان و مصر، باری افزون بر تاب انسانی بر دوش می کشید: یک زمان بگذار ای همره ملال در بیان ناید جمال حال او چون که من از خال خوبش دم زدم همچو موری اندرین خرمن خوشم   تا بگویم وصف خالی زآن جمال هر دو عالم چیست عکس خال او نطق می خواهد که بشکافد تنم تا فزون از خویش باری می کشم این مقاله، ملاحظاتی است بر ۳۰۰ بیت نخست دفتر اول مثنوی با شرح و تفسیری بر برخی از ابیات و حدس هایی درباره بعضی تعبیرهای مولانا.