اولویت بندی بعدهای پرخاشگری از نگاه دانشجویان روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز در نیم سال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱

هدف اصلی این پژوهش اولویت بندی مولفه های پرخاشگری از دیدگاه دانشجویان رشته روانشناسی می باشد. روش تحقیق، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش ۱۳۰ نفر شامل ۹۲ زن و ۳۸ مرد دانشجوی رشته روانشناسی بالینی که عضو گروه عمومی روانشناسی بودند در نظر گرفته شد که از بین آنها ۹۷ نفر شامل ۶۹ زن و ۲۸ مرد براساس جدول نمونه گیری کرجسی و مورگان با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. در این تحقیق برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه ای که میزان ضریب آلفای محاسبه شده برابر ۰,۸۷ بود، استفاده شد. این پرسشنامه حاوی ۳۰ سئوال بوده و سه ویژگی کلی مربوط به پرخاشگری (عامل خشم، عامل تهاجم و عامل کینه توزی) را می سنجد. داده ها با استفاده از نرم افزا spss۲۶ مورد بررسی قرار گرفت از آزمون T مستقل برای تعیین تفاوت بین نگرش زن و مرد نسبت به پرخاشگری و از آزمون فریدمن برای رتبه بندی عامل های پرخاشگری استفاده گردید. نتایج نشان داد تفاوت بین نگرش زنان و مردان نسبت به پرخاشگری معنی دار بوده، و عامل خشم بعنوان شدیدترین عامل در رتبه اول، عامل کینه توزی در رتبه دوم ونهایتا عامل تهاجم در رتبه آخر قرار دارد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی ، پرخاشگری ، رتبه بندی ، خشم