اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی و انعطاف پذیری دانش آموزان دختر دارای اختلال یادگیری خاص

زمینه و هدف: دوره دانش آموزی به دلیل شرایط خاص از جمله گذراندن مدت زمانی زیاد در مدرسه، حجم زیاد دروس، رقابت های فشرده، زمینه سایر مشکلات فردی و اجتماعی زیادی برای دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی و انعطاف پذیری دانش­آموزان دختر دارای اختلال یادگیری مقطع متوسطه اول شهر ساری انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش ­آزمون-پس ­آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری، شامل کلیه دانش ­آموزان دختر دارای اختلال یادگیری مقطع متوسطه اول شهر ساری است که تعداد ۶۰ نفر به صورت نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند و مداخله برای گروه آزمایش اجرا شد. داده­ها با استفاده از پرسشنامه افسردگی و انعطاف پذیری جمع­آوری شدند و با روش تحلیل کواریانس و نرم­افزارSpss-۲۱  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ­ها: نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بهبود افسردگی (۰۰۱/۰>P) و انعطاف­پذیری (۰۰۱/۰>P)  در دانش ­آموزان دختر دارای اختلال یادگیری یادگیری مقطع متوسطه اول موثر بود. نتیجه ­گیری: پژوهش نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بهبود افسردگی و انعطاف پذیری در دانش ­آموزان دختر دارای اختلال یادگیری یادگیری مقطع متوسطه اول شد.  

کلیدواژه ها:

acceptance and commitment ، depression ، flexibility ، learning disorder ، پذیرش و تعهد ، افسردگی ، انعطاف پذیری ، اختلال یادگیری