تاثیر تمرین هوازی بر بیان ژن آسپروزین بافت پانکراس رت های نر مبتلا به دیابت

مقدمه و هدف: آسپروزین یک هورمون پروتئینی ضدتنظیمی انسولین است و با بیماری های مزمن همچون چاقی و دیابت مرتبط است. از این رو هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین هوازی بر بیان ژن آسپروزین بافت پانکراس رت های نر مبتلا به دیابت است. مواد و روش ها: ۳۲ سر رت نر ویستار، پس از القا دیابت با STZ به صورت تصادفی به ۴ گروه کنترل (n=۸)، تمرین (n=۸)، دیابت (n=۸) و دیابت + تمرین (n=۸) تقسیم شدند. رت های گروه تمرین پس از آشنایی با پروتکل تمرین، ۵ جلسه در هفته، به مدت هشت هفته، پروتکل تمرین هوازی را اجرا کردند. پس از اتمام پروتکل، بافت پانکراس استخراج و از روش RT- PCR برای اندازه گیری RNA و از روش الایزا برای سنجش بیان پروتئین آسپروزین استفاده شد. از آزمون تحلیل واریانس جهت تجزیه وتحلیل داده ها، در سطح معناداری (۰.۰۵>P) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد القاء دیابت سطح بیان ژن و پروتئین آسپروزین در بافت پانکراس را به طور معنی­داری افزایش داد (۰.۰۰۱>P). هشت هفته تمرین هوازی بیان پروتئین آسپروزین را در گروه تمرین به طور معنی­داری کاهش داد (۰.۰۱۹=P) ولی کاهش در سطح بیان ژن و پروتئین آسپروزین در گروه دیابت +ت مرین نسبت به گروه دیابت معنی­دار نبود. بحث و نتیجه گیری: تمرین هوازی سطح آسپروزین بافت پانکراس را که در اثر دیابت افزایش یافته بود کاهش داد ولی قادر نبود آن را به سطح اولیه خود برگرداند. به نظر می­ رسد مسیر تاثیرگذاری ورزش مستقل از مسیرهای سلولی و مولکولی در بافت پانکراس است و بیشتر از طریق مسیرهای پیام رسانی سلولی در عضله نقش ایفا می کند و در رابطه با آسپروزین در سلول های تخریب شده بافت پانکراس در اثر ابتلا به دیابت علاوه بر ورزش نیاز به روش های کمک درمانی دیگر نیز وجود دارد.

کلیدواژه ها:

Diabetes ، Aerobic Exercise ، Pancreas ، Asprosin ، دیابت ، تمرین هوازی ، پانکراس ، آسپروزین