ضرورت بسترسازی برای رشد سریع مناطق روستایی

چکیدهتحقق توسعه پایدار کشور در گرو برنامه ریزی توسعه در همه ابعاد، در مناطق شهری و روستایی – عشایری است که کم توجهی و بی توجهی بدان، موجب فاصله گرفتن کشور از فرایند عملی توسعه از طریق افزایش شکاف شهری و روستایی، بروز مشکلات زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در مناطق روستایی و نیز مناطق شهری به عنوان کانون های جذب جمعیت خواهد بود که طی چند دهه اخیر در کشور اتفاق افتاده است (مولائی هشجین، ۱۳۸۶: ۲۸۲). توسعه روستایی به عنوان هدف توسعه و یا راهبرد دستیابی به آن در بسیاری از کشورهای جهان بویژه کشورهای در حال توسعه که بخش زیادی از جمعیت آنها در روستاها زندگی می کنند مورد تاکید است. با توجه به نقش برنامه ریزی در دستیابی به توسعه، و در نظر گرفتن این مطلب که برنامه ریزی به عنوان یک فرایند دارای مراحل مختلفی از جمله تهیه برنامه، اجرا، نظارت و ارزشیابی می باشد، اتخاذ یک روش شناسی مشخص در این روند ضروری می باشد. در همین راستا برنامه ریزی گردشگری روستایی در ایران می تواند به حمایت سریع از صنایع دستی محلی بپردازد. این نوع از گردشگری می تواند به کشاورزان کمک کند تا محصولات لبنی و کشاورزی خود را مستقیما به دست مصرف کنندگان برسانند. بنابراین، شغل های بیشتری ایجاد خواهد کرد. با درآمد بیشتر، رفاه، بهداشت و سعادت بیشتری نصیب این مردمان خواهد شد. روستاییان نیز می توانند مانند شهرنشینان از مزایای فناوری های موجود در شهرها بهره مند شوند. رشد و توسعه روستاها نیازمند برنامه ریزی و همچنین نظام برنامه ریزی جامع و کارآمد است. علیرغم سابقه بیش از پنجاه ساله برنامه ریزی توسعه در کشور، نظام برنامه ریزی توسعه ملی و توسعه روستایی دارای نارسایی های اساسی است.

کلیدواژه ها:

واژه کلیدی: رشد سریع مناطق روستایی ، توسعه روستایی