مقایسه جهت گیری مذهبی، تاب آوری و انعطاف پذیری روان شناختی براساس سطوح فراشناخت در همسران شهدای استان البرز
محل انتشار: فصلنامه روانشناسی نظامی، دوره: 13، شماره: 50
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 144
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMPSA-13-50_001
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1401
چکیده مقاله:
مقدمه: تقویت ابعاد معنویت و جهت گیری مذهبی، از مهم ترین معیارهای درونی در برابر مشکلات افراد است. تاب آوری روان شناختی، رهیافتی است که با توجه به شرایط کلی محیط زندگی، میزان توانایی فرد در برابر بروز رخ دادهای غیرمنتظره و آسیب رسان را نشان می دهد. انعطاف پذیری موجب می شود فرد، هر زمان که برایش ضرورت داشته باشد، روش و سبک یادگیری خود را تغییر دهد. روش: جامعه آماری پژوهش حاضر همسران شهدای استان البرز است که در این پژوهش، ۴۵۱ نفر در بازه سنی ۲۰ تا ۶۰ سال به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نسخه ۲۳ نرم افزارهای SPSS و AMOS صورت گرفت. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج: مطابق با تحلیل داده ها ازنظر میانگین جهت گیری مذهبی بیرونی (۰۱۶/۰P=، ۲۳/۴F=)، جهت گیری مذهبی درونی (۰۰۱/۰P =، ۳۵/۸F =)، تاب آوری (۰۰۱/۰P=، ۹۰/۱۹F=) و انعطاف پذیری روان شناختی (۰۰۱/۰P =، ۶۹/۱۰۹F =) بین همسران شهدا با سطوح مختلف فراشناخت، تفاوت معنی داری وجود دارد. نتیجه گیری: جهت گیری مذهبی در کنار فراشناخت و تحمل ابهام، می تواند پیشایندی (درصورت صلاحدید نویسنده، می توان به جای پیشایند از واژه نقطه شروع استفاده کرد. پیشایند واژه چندان همه گیری نیست) برای تاب آوری باشد که تاب آوری، به بهبود رشد پس از سانحه کمک می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیده زهرا سید میرزایی
دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
محمد حاتمی
نویسنده مسئول: دانشیار، گروه آموزشی روان شناسی بالینی، دانشکده روان شناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
محمدباقر حبی
استادیار، گروه آموزشی روان شناسی و عملیات روانی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.
جعفر حسنی
دانشیار، گروه آموزشی روان شناسی بالینی، دانشکده روان شناسی علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :