مدل یابی تعارضات زناشویی براساس سبک های دلبستگی: نقش میانجی حیطه های طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان در آستانه طلاق
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی مشهد، دوره: 65، شماره: 1
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 185
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MJMS-65-1_019
تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1401
چکیده مقاله:
هدف: هدف پژوهش حاضر مدل یابی تعارضات زناشویی براساس سبک های دلبستگی با نقش میانجی حیطه های طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان در آستانه طلاق بود. روش: روش پژوهش توصیفی واز نوع مطالعه همبستگی بود. جامعه آماری زنان دارای تعارضات زناشویی درآستانه طلاق شهر تهران بود که در بازه زمانی اردیبهشت تا آبان ۱۳۹۹ به مراکز مشاوره خانواده منطقه سه شهر تهران مراجعه کرده بودند. روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای بود و حجم نمونه بر اساس نرم افزار آماری G Power ۴۴۰ نفر تعیین شد.یافته ها: مدل ساختاری پیش بینی تعارضات زناشویی براساس سبک های دلبستگی با نقش واسطه ای حیطه های طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان درآستانه طلاق از برازش مطلوبی برخوردار است. از بین سبک های دلبستگی فقط سبک دلبستگی اجتنابی از طریق حوزه طرد و بریدگی و جهت مندی طرحواره های ناسازگار اولیه بر تعارض زناشویی تاثیر می گذارد و سبک دلبستگی دوسوگرا از طریق حوزه گوش بزنگی بر تعارض زناشویی تاثیر می گذارد.. همچنین بین سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی/ دوسوگرا و طرحواره های ناسازگار اولیه حوزه بریدگی و طرد، خود گردانی و عملکرد مختل، محدودیت های مختل، دیگر جهت مندی، گوش به زنگی بیش از حد و بازداری رابطه مثبت و معنا داری وجود دارد، اما بین سبک دلبستگی ایمن و طرحواره های ناسازگار اولیه رابطه منفی و معکوس وجود دارد.نتیجه گیری:. شناخت طرحواره ها به ایجاد راهکارهایی برای تغییر در شناخت و افکار افراد کمک می کند و از طریق بهبود روابط باعث رضایت زناشویی می گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عفت عدل پرور
دانشجوی دکتری گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
ایرج صفائی راد
استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
نصرالله عرفانی
دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، همدان، ایران
هوشنگ جدیدی
استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران