بررسی رابطه بین فرسودگی شغلی با توانمندسازی معلمان زن مدارس متوسطه آموزش و پرورش شهرستان بستک

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه بین فرسودگی شغلی با توانمندسازی می باشد. جامعه آماری این تحقیق را تمامی معلمان زن شاغل در مدارس متوسطه آموزش و پرورش شهرستان بستک در سال تحصیلی ۴۰۱-۱۴۰۰ تشکیل می دهند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان حجم نمونه ۱۸۹نفری به روش نمونه گیری خوشه ای در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفت. این بررسی به روش توصیفی از نوع پیمایشی و همبستگی صورت گرفته و جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه توانمند سازی اسپیرتزر، و فرسودگی شغلی ماسلاچ و جکسون ، بهره گرفته شده است و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و ضریب رگرسیون چندگانه استفاده شده است. نتایج نشان داد که: بین توانمندسازی و فرسودگی شغلی رابطه معنی داری منفی وجود دارد، بین توانمندسازی با خستگی هیجانی، بین توانمند سازی با مسخ شخصیت و نیز بین توانمندسازی با عدم موفقیت فردی، خودمختاری، تاثیرگذاری، معنی دار بودن و شایستگی معلمان زن رابطه معنادار منفی وجود دارد. علاوه بر این، تحلیل رگرسیون برای پیش بینی فرسودگی شغلی از توانمندسازی نشان داد که متغیر توانمندسازی تنها تا حدود ۷.۴ درصد از واریانس فرسودگی شغلی را تبیین می نماید که مقدار بسیار کمی است. به عبارت دیگر دقت پیش بینی پایین است.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، توانمندسازی ، خستگی هیجانی ، عدم موفقیت فردی ، خودمختاری ، تاثیرگذاری ، معنی دار بودن