بررسی شاخصه های معماری پایدار با رویکرد استفاده از گودال باغچه در خانه های بومی اقلیمگرم و خشک ایران

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 69

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NICONF09_282

تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1401

چکیده مقاله:

معماران بومی با در نظر گرفتن شرایط اقلیمی و بررسی امکانات و محدودیت های موجود در هر منطقه دست به طراحی می زدند. در کشر ما به دلیل تنوع اقلیمی الگوهای گوناگون سکونتی ایجاد شد، که در هر اقلیم به بهترین شکل ممکن پاسخگوی نیازهای ساکنان بود. استفاده از گودال باغچه یکی از راههای بهبود بخشیدن به شرایط سخت اقلیمی در نواحی مرکزی ایران بوده است. این عنصر اقلیمی با شناخت اقلیم و چگونگی بهره برداری از آن توانست موجبات آسایش ساکنان را فراهم کند. نواحی فلات مرکزی ایران به واسطه بارندگی کم، از آب و هوای گرم و خشک برخوردار بود، از این رو در گذشته با راهکارهای اقلیمی مختلف نظیر گودال باغچه که موضوع پژوهش پیش رو است توانستند شرایط طاقت فرسا را تعدیل کنند. باغچه ها و به طور کلی فضاهای سبز در حیاط خانه های مناطق گرم و خشک با جذب پرتوهای تابشی خورشید مانع انعکاس دوباره پرتوها و افزایش ناخواسته گرما شده و با جبران رطوبت اقلیمی کوچک برای انسان فراهم می کند. در این اقلیم شاهد پیوند انسان با طبیعت و معماری هستیم که به واسطه برقراری ارتباط بین محیط انسانی و جهان طبیعت بحث پایداری مطرح می شود.

نویسندگان

شاهین عزیزی دیزج

کارشناس معماری. ، دانشگاه آزاداسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره) (شهر ری)،گروه معماری

لیلا پوراحمد

مدرس، دانشگاه آزاداسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره)شهر ری،گروه معماری.