اثر سطوح مختلف پتانسیل اسمزی و پرایمینگ بذر بر برخی خصوصیات جوانه زنی گیاه پنیر باد (Withania coagulans)

گیاه پنیر باد یکی از گیاهان مهم دارویی در مناطق بلوچستان می­ باشد که در کشورهای هند، پاکستان و افعانستان نیز گسترش دارد. از این گیاه در موارد دارویی و درمانی استفاده می ­شود و به­ عنوان یک گیاه پوششی مهم نیز در این مناطق محسوب می­ گردد. این گیاه جوانه­ زنی ضعیفی داشته و برخی عوامل محیطی مانند خشکی نیز بر گسترش آن تاثیر منفی دارند. لذا این آزمایش با هدف بررسی اثر پتانسیل اسمزی و پرایمینگ بذر بر برخی خصوصیات جوانه ­زنی این گیاه، به ­صورت فاکتوریل با دو فاکتور در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار در سال ۱۳۹۸ اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل چهار سطح پتانسیل اسمزی (آب مقطر، ۱-، ۲- و -۳ بار) و هشت تیمار پرایمینگ بذر شامل: هیدروپرایمینگ، عدم پرایمینگ، پرایمینگ با جیبرلین (۲۰۰ و ۴۰۰ ppm)، سالیسیلیک اسید (۲۰۰ و ۴۰۰ ppm) و نیترات پتاسیم (۲۰۰ و ۴۰۰ ppm) بودند. نتایج نشان داد که پرایمینگ بذر سبب بهبود خصوصیات طول ریشه­ چه، طول ساقه­ چه و درصد جوانه ­زنی گردید. کاهش پتانسیل اسمزی سبب کاهش میزان طول ریشه ­چه، ساقه­ چه و درصد جوانه­ زنی شد. همچنین کاهش پتانسیل اسمزی سبب کاهش میزان طول گیاهچه، درصد و سرعت جوانه ­زنی و بنیه بذر گیاه پنیر باد گردید. پرایمینگ با جیبرلین ۲۰۰ ­ ppm بهترین تیمار پرایمینگ بود و سبب افزایش طول گیاهچه، درصد و سرعت جوانه ­زنی، بنیه بذر و درصد نشاهای نرمال گردید. به­ طور کلی می ­توان تیمار پرایمینگ با جیبرلین ۲۰۰ ppm را برای بهبود صفات جوانه ­زنی در این گیاه توصیه نمود.

کلیدواژه ها:

بنیه بذر ، درصد جوانه زنی ، جیبرلین ، خشکی