بررسی اثر تنش نمکی (NaCl)، CaCl۲ و اسید آسکوربیک بر فیزیولوژی و ویژگی های رافیدی گیاه سه گوش (Carpobrotus edulis L.)

به منظور بررسی اثرات شوری بر گیاه سه گوش (Carpobrotus edulis L.)، سه نمونه خاک با هدایت الکتریکی ۱، ۸ و ۱۲ دسی زیمنس بر متر برای انجام آزمون های گلدانی انتخاب گردید و پس از تکثیر رویشی گیاه، تیمار اسید اسکوربیک قبل از تیمار های NaCl و CaCl۲ در دو غلظت ۵/۲ و ۵ میلی مول روی برگ ها پاشیده شد و تیمارهای CaCl۲ نیز به میزان ۲۵ و ۵۰ درصد تیمارهای نمک به خاک اضافه گردید. نتایج نشان داد که با افزایش شوری (EC)، CaCl۲ و آسکوربات در مقایسه با تیمار شاهد مقدار سدیم، کلر، کلسیم و پتاسیم برگ ها افزایش معنی داری داشتند. تیمار های CaCl۲ و آسکوربات بر شدت تنش شوری و جذب سدیم اثر کاهنده نداشته اند. گیاه از قند های محلول و پرولین به عنوان اسمولیت برای افزایش فشار اسمزی استفاده نکرد. مقدار گلیسین بتائین و پروتئین کل با افزایش شوری افزایش یافته و گیاه در زمره گیاهان با استراتژی تولید و تجمع تنها گلیسین بتائین قرار گرفت و از پرولین به عنوان اسمولیت استفاده ننمود. تیمار کلسیمی مناسب برای بهبود فعالیت آنزیم پراکسیداز جهت پاک سازی انواع اکسیژن فعال در شوری متفاوت بود. مورفولوژی اکسالات کلسیم، رافیدها و تعداد دسته های رافید در مقطع عرضی برگ های گیاه سه گوش و تعداد سوزن های رافید در واحد حجم از روند فیزیولوژیکی خاصی تبعیت نکرده و تغییرات معنی داری نداشته و تحت تاثیر شوری خاک، غلظت کلسیم و تیمارهای آسکوربات قرار نگرفت.

کلیدواژه ها:

اسکوربات ، پراکسیداز ، پروتئین کل ، پرولین ، رافید ، شوری ، قند محلول ، کلسیم ، گیاه سه گوش ، گلیسین بتائین