بررسی ارتباط نوبت کاری با استرس شغلی در رانندگان آژانس های درون شهری یزد

مقدمه: در دنیای امروز نقش استرس های شغلی در ایجاد مشکلات، انواع بیماری ها و معلولیت های جسمی و روانی و هزینه های سرسام آور ناشی از آن به خصوص در مشاغل ویژه و خطرناک بر کسی پوشیده نیست، یکی از عواملی که می تواند باعث افزایش استرس شود نوبت کاری است، بنابراین مطالعه مزبور به منظور تعیین ارتباط نوبت کاری با استرس شغلی در رانندگان آژانس های درون شهری یزد انجام شد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه کوهورت- تاریخی است. تعداد نمونه پژوهش شامل ۲۶۷ نفر از رانندگان آژانس های درون شهری یزد می باشند که نمونه گیری آن به شکل خوشه ای انجام شد در این مطالعه رانندگان بر اساس شیفت کاری خود به دو دسته نوبت کار و غیرنوبت کار تقسیم شدند. ۱۴۲ نفر از افراد مورد مطالعه را گروه نوبت کار و ۱۲۵ نفر را نیز گروه غیرنوبت کار تشکیل داده اند. متغیرهای سن و جنس در هر دو گروه همانندسازی شد. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استرس شغلی اسیپو و برای انجام آزمون آماری از آزمون T-Test استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج این تحقیق ۸/۷۶% رانندگان در گروه غیرنوبت کار و ۱/۹۰% رانندگان در گروه نوبت کار دارای نمره استرس بیشتر از ۱۴۰ و دارای سطح استرس بالایی بوده اند. به علاوه میانگین نمره استرس در گروه نوبت کار بالاتر از گروه غیرنوبت کار می باشد. همچنین از لحاظ آماری بین میانگین نمره استرس و نوبت کاری ارتباط معناداری وجو د دارد (۰۲۱/۰P=). نتیجه گیری: نتایج بدست آمده حاکی از آن است که نوبت کاری اثر بسزایی بر روی استرس شغلی رانندگان داشته و این موضوع می تواند سبب پیامدهایی از قبیل حوادث ترافیکی، بیماری های شغلی و غیره گردد. بنابراین مدیریت کنترل استرس محیط کار در چهارچوب اهداف مدیریت ریسک می تواند در کاهش پیامدهای ناشی از آن بسیار موثر باشد.

کلیدواژه ها:

Job stress ، shift work ، drivers ، استرس شغلی ، نوبت کاری ، رانندگان