مقایسه ترسیب کربن گیاهی در ریشه، ساقه و برگ دو گیاه گز شاهی(Tamarix aphylla) و گز بوشهری(Tamarix kotschyi)

ترسیب کربن به عنوان بخشی از چرخه کربن، واژه ای است که برای تشریح تبادل کربن، به اشکال گوناگون مانند دی اکسید کربن به کار می رود. پژوهش حاضر، به منظور بررسی تاثیر اندام های گیاهی ریشه، ساقه و برگ دو گیاه گز شاهی (Tamarix aphylla) و گز بوشهری(Tamarix kotschyi) در عمق ۰ تا ۱۵ و ۱۵ تا ۳۰ سانتی متری بر ترسیب کربن و برخی ویژگی های خاک در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار در منطقه آهوچر به فاصله ۲۷کیلومتری شهرستان شیراز در سال ۱۳۹۴اجرا گردید. نتایج نشان داد عمق ۰تا ۱۵دارای ترسیب کربن بیشتری نسبت به عمق ۱۵تا ۳۰سانتی متری بود. نتایج برآورد ضرایب همبستگی نیز نشان داد که درصد رس خاک مهمترین صفت موثر بر ترسیب کربن خاک است. همچنین، گز شاهی و گز بوشهری دارای کربن ذخیره شده یکسانی در بافت های خود بودند که در هر دو گیاه، ساقه و برگ به ترتیب بیشترین و کمترین کربن آلی ذخیره شده را داشتند.

کلیدواژه ها:

ترسیب کربن ، درصد رس ، گز ، کربن آلی