بررسی نقش میانجی اضطراب و افسردگی در رابطه بین سبک دلبستگی با رضایت شغلی معلمان

مقدمه: هدف از این پژوهش، بررسی نقش میانجی اضطراب و افسردگی در رابطه بین سبک های دلبستگی با رضایت شغلی معلمان بود. روش بررسی: روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس شهر جاجرم در سال ۱۳۹۴ به تعداد ۲۱۰ نفر بود که بر اساس جدول نمونه گیری کرجسی و مورگان تعداد ۱۳۶ نفر (۶۰ زن و ۷۶ مرد) به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. جهت جمع آوری داده ها از مقیاس دلبستگی بزرگسالان(کولینز و رید،۱۹۹۰)، پرسشنامه سلامت عمومی GHQ (گلدبرگ و ویلیامز، ۱۹۸۸)، شاخص توصیف شغلی (اسمیت و همکاران،۱۹۸۹) استفاده شد. داده های جمع آوری شده توسط نرم افزارهای SPSS  و AMOS  و با استفاده از روش آماری همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد، سبک دلبستگی ایمن با اضطراب و افسردگی رابطه منفی معناداری (۰۰۱/۰P<) دارد. همچنین سبک دلبستگی ایمن با رضایت شغلی رابطه مثبت معناداری (۰۵/۰P<) دارد. همینطور بین اضطراب و افسردگی با رضایت شغلی رابطه منفی معناداری(۰۵/۰P<) وجود دارد. نتیجه گیری: سبک دلبستگی ایمن با کاهش اضطراب، رضایت شغلی معلمان را افزایش می دهد و سبک دلبستگی دوسوگرا با افزایش اضطراب، رضایت شغلی معلمان را کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

Anxiety ، Depression ، Attachment styles ، Teachersʼ job satisfaction ، اضطراب ، افسردگی ، رضایت شغلی ، سبک های دلبستگی معلمان