تاثیر افزایش سن و اضافه وزن بر شاخص های زیست حرکتی و عوامل خطرزای قلبی- عروقی آتش نشانان مشهد

مقدمه: آتش نشانی در زمره طاقت فرساترین و خطرناک­ترین مشاغل است به طوری که ۹۶ درصد مرگ های در حال خدمت آتش نشانان در افراد بالای ۴۰ سال گزارش شده است. در طی انجام وظایف واقعی و شبیه سازی شده آتش نشانی و اطفای حریق، فعالیت بالای سیستم سمپاتیک و ضربان های قلبی بیش از ۹۵ درصد حداکثر ضربان قلب روی می دهد. هدف از این مقاله تعیین تاثیر افزایش سن و اضافه وزن بر شاخص های زیست حرکتی و عوامل خطرزای قلبی- عروقی سه گروه سنی آتش نشانان مشهد بود. روش بررسی: در این تحقیق ۱۹۵ آتش نشان از ۲۶ ایستگاه آتش نشانی به روش نمونه­گیری طبقه­ای- تصادفی ساده انتخاب شدند و در سه گروه سنی: I: ۳۴-۲۵؛ II: ۴۴-۳۵ و III: ۵۴- ۴۵ سال قرار گرفتند. پس از اندازه­گیری ابعاد بدنی؛ توان هوازی، بی­هوازی، قدرت انفجاری، استقامت عضلانی، چابکی عمومی و قدرت گریپ دست به عنوان شاخص های زیست حرکتی و TG؛ TC؛ LDL-c؛ HDL-c؛ شاخص های آتروژنیک نمونه های خونی به عنوان عوامل پیشگوی خطرزای قلبی- عروقی اندازه­گیری شد. جهت مقایسه متغیرها در سه گروه سنی از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج: میانگین شاخص های زیست حرکتی و عوامل خطرزای قلبی- عروقی سه گروه سنی تفاوت معنی­دار نشان دادند(۰۵/۰>P). به عبارت دیگر، شاخص های زیست حرکتی و عوامل خطرزای قلبی- عروقی درگروه سنی ۲۵ تا ۳۴ سال نسبت به دو گروه دیگر در وضعیت مطلوب­تر قرار داشت. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد با افزایش سن؛ آتش نشان مشهد دچار اضافه وزن و چاقی می شوند و هم چنین وضعیت آمادگی و سلامت جسمانی آن­ها در معرض خطر افت قرار می­گیرد.  

کلیدواژه ها:

Keywords: Ageing ، Overweight ، Biological movement indexes ، Cardiovascular risk factors ، Firefighters ، کلمات کلیدی: : افزایش سن ، اضافه وزن ، شاخص های زیست حرکتی ، عوامل خطرزای قلبی- عروقی ، آتش نشانان