مرا ببین، من زنده ام و هزاران آرزوی زیبا دارم

سرک کشید، محوطه در تاریکی غلیظی به خواب رفته بود، به­زحمت می شد در کورسوی تک وتوک چراغ لابلای درختان، سایه ها را تشخیص داد و هیچ صدایی جز خش خش برگ ها به گوش نمی رسید. نگاهی به چهره ی معصوم کودک خفته در آغوشش انداخت و سیل عشق برای دقایقی به همه ی افکار ناخوشایند پایان داد. به آرامی کودک را در رختخواب گذاشت و پای پنجره برگشت..

کلیدواژه ها:

من زنده ام