ارائه الگوی ساختاری برای خودکارآمدی، شایستگی و جایگاه استادان بر اساس مدیریت کلاس درس آنان در منطقه یک دانشگاه آزاد اسلامی

هدف عمده این پژوهش، ارائه الگوی ساختاری برای رابطه بین خودکارآمدی، شایستگی ها و جایگاه استادان در منطقه یک دانشگاه آزاد اسلامی با مدیریت کلاسآنان بود. جامعه آماری پژوهش شامل ۲۱۸۱ نفر اعضای هیئت علمی واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی منطقه یک بودند که از بین آنها با روش نمونه گیری تصادفی از نوع خوشه ای طبقه ای تعداد ۴۳۶ نفر به عنوان اعضای نمونه  انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهای اندازه گیری پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته مدیریت کلاس با ۳۵ عبارت در مقیاس لیکرت و آلفای کرونباخ۷۹۱/۰، پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی جایگاه استادان در دانشگاه با ۶ عبارت و آلفای کرونباخ ۸۲۴/۰، و پرسشنامه خودکارآمدی معلمان شوارتزر و همکاران (۱۹۹۹)  و پرسشنامه محقق ساخته  سنجش شایستگی های استادان با ۱۳ عبارت و ضریب آلفای کرونباخ ۸۶۶/۰ بود. در این پژوهش برای مشخص کردن سهم عوامل  خودکارآمدی، شایستگی ها و جایگاه استادان بر مدیریت کلاس از  مدل سازی معادلات ساختاری بهره گرفته شد. نتایج نشان دادند که  خودکارآمدی  با ضریب ۳۷/۰ و جایگاه استادان با ۰۹/۰ و شایستگی های استادان با ۲۴/۰ به صورت مستقیم مثبت و معناداری بامدیریت کلاس رابطه دارند. همچنین ارتباط متقابل مثبت و معناداری  بین جایگاه استادان و خودکارآمدی آنان با ضریب ۱۵/۰، خودکارآمدی و شایستگی ها ۲۸/۰؛ و جایگاه استادان و شایستگی ها  ۳۲/۰ بود.  

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، شایستگی ها ، جایگاه استادان ، مدیریت کلاس