برتری روش میانگین متحرک مرتبه سوم نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم جهت تخمین شکل و ژرفای بی هنجاری های مغناطیسی مدفون
محل انتشار: فصلنامه علوم زمین، دوره: 32، شماره: 2
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 231
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GSJ-32-2_003
تاریخ نمایه سازی: 1 مرداد 1401
چکیده مقاله:
روش های ژئوفیزیکی برای مطالعه ویژگی های میدان های فیزیکی قابل انتشار ناشی از بی هنجاری های داخل زمین بنیان نهاده شده اند. در مطالعات ژئوفیزیکی معمولا هدف آشکارسازی ناهمگنی های داخل زمین با استفاده از کمیت های فیزیکی اندازه گیری شده در سطح زمین است. ژئوفیزیک می کوشد ساختمان داخلی زمین و ویژگی های آن را با استفاده از چنین داده هایی بازسازی کند. تحقیق حاضر که به روش میانگین متحرک مرتبه سوم معروف است، حل یک مسئله وارون برای برآورد همزمان شکل و ژرفای بی هنجاری های مغناطیسی باقی مانده می باشد که با مدل سازی مصنوعی بر روی اشکال هندسی مختلف کارایی این روش را نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم نشان می دهد. همچنین عملکرد این روش با نمونه ای از عملیات برداشت صحرایی در سایت ژئوفیزیک سازمان زمین شناسی اعتبارسنجی می شود. این روش، یک رابطه غیرخطی بین ژرفا و فاکتور شکل بی هنجاری با طول پنجره های متوالی در هفت نقطه محاسبه می کند. نتایج نشان داد، با توجه به تعداد جملات ریاضی بیشتر، برای داده های بدون نوفه بسیار دقیق و برای داده های نوفه ای با درصد خطای کمتر و آستانه نوفه بالاتر، از دقت بیشتری نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم برخوردار است. همچنین این روش برای داده های مغناطیسی واقعی نیز تطابق خوبی (۵ درصد خطای برآورد ژرفا) از خود نشان داد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد فولادی
گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
میرستار مشین چی اصل
گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
محمود مهرآموز
گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
نیما نظافتی
گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :