ظرفیت سازی در روستا - شهرها با نگرش ساماندهی سطح بندی سکونتگاههای شهری و روستایی مطالعه موردی: خراسان شمالی

از مهمترین اصول دستیابی به توسعه پایدار باید به توزیع بهینه جمعیت و استقرار مناسب سکونتگاه ها اعم از شهری و روستایی در پهنه سرزمین، نواحی و مناطق در دو قالب توانمندی ها و قابلیتها از یک طرف و تنگناها و محدودیتها از طرف دیگر اشاره کرد. تحقق توسعه پایدار نیز در گرو عملیاتی کردن توزیع مناسب جمعیت و فعالیتها در هر محیط جغرافیایی با یک مدیریت خردمندانه است. یکی از مهمترین روشهای عملیاتی کردن توزیع مناسب جمعیت تعریف درست نظام سلسله مراتب سکونتگاهی اعم از شهری و روستایی با رویکرد نزدیکتر کردن روابط شهر و روستا می باشد. یکی از ضروریات طرح های جدید منطقه ای لزوم توجه و تعریف نظام سلسله مراتبی نه در دو نظام شهری و روستایی جدا از هم دیگر بلکه در یک مجموعه از بزرگترین شهر منطقه تا کوچکترین روستا با تعریف نقش و عملکرد هر کدام است. در این بین روستا-شهرها به عنوان حلقه های اتصال نظام سلسله مراتب شهری از یک طرف و سطح بندی سکونتگاههای روستایی از طرف دیگر از اهمیت ویژه ای برخوردار است که با شناسایی این نقاط در سطح نواحی و ظرفیت سازی با اعطای خدمات و تسهیلات ویژه می توان تاثیر بسزایی در جلوگیری از مهاجرت روستا به شهر و کاهش عدم تعادلهای ناحیه ای به جا گذاشت و هدف از ارائه این مقاله شناسایی روستا-شهرهایی در استان خراسان شمالی در تعریف سطح بندی سکونتگاهها اعم از شهری و روستایی در یک نظام سلسله مراتبی با روش تحقیق توصیفی- تحلیلی می باشد.

کلیدواژه ها:

sustainable development ، urban hierarchical ، ranking settlements ، rural-city ، North Khorasan ، توسعه پایدار ، سلسله مراتب شهری ، سطح بندی سکونتگاه ها ، روستا-شهر ، خراسان شمالی.