مقایسهی میزبان های آزمایشگاهی دو جدایهی ویروس موزاییک خیار (Cucumber mosaic virus) روی برخی از گیاهان محک

عوامل بیماری زای گیاهی از ابتدای توسعهی کشاورزی در سراسر جهان به خصوص در کشورهای درحال توسعه، یک چالش مهم محسوب می شوند. ویروس های گیاهی برخلاف قارچ ها و باکتری ها، اولا به لحاظ ساختار، فاقد ساختمان سلولی بوده و ثانیا، خسارت هایی را ایجاد می کنند که معمولا آشکار و قابل برآورد نیست و این امر منجر به ابهام در ارزیابی خسارات آن ها شده به طوری که خسارات محاسبه شده غالبا پایین تر از میزان خسارت واقعی است. ویروس موزاییک خیار[۱] گونهی تیپ جنس Cucumovirus از خانوادهی Bromoviridaeبا بیش از ۱۲۰۰ گونه گیاهی میزبان، یکی از مهم ترین ویروس های آلوده کنندهی گیاهی است. میزبان های زیادی شامل گیاهان یک ساله، چندساله، علفی، چوبی و خودرو از منابع ویروس در طبیعت هستند که این گستردگی دامنه میزبانی یکی از دلایل اصلی گسترش معمول آن است. این ویروس از طریق مکانیکی به وسیلهی عصارهی گیاه قابل انتقال است و در طبیعت توسط بیش از ۸۵ گونه شته به روش ناپایا منتقل می شود و عموما به صورت سیستمیک در بافت های آلوده گیاهان منتشر می شود. این ویروس گیاهی همچنین در بسیاری از گونه های خانواده چلیپاییان و به مقدار کم تر در بعضی از کدوئیان به صورت بذر برد است. سویه های مختلف ویروس موزاییک خیار طیفی از موزاییک، زردی و تغییر شکل ارگان ها مانند کوتولگی و کاهش گلدهی در محصولات گیاهی و میزبان های علف هرز ایجاد می کند...