منتشر کن یا نابود شو؛ بازی در نقش ماشین چاپ مقالات

دو خیاط به شهری وارد شدند و پادشاه را فریفتند که ما در فن خیاطی استادیم و بهترین لباس ها را می دوزیم و فقط حلال زاده ها می توانند آن را ببینند. پادشاه برای دوخت این لباس مقادیر هنگفت طلا و نقره اختصاص داد و خیاطان با استفاده از آن کارگاهی دایر کردند و بدون اینکه پارچه مصرف کنند، دست های خود را در هوا تکان می دانند. روزی نخست وزیر از طرف پادشاه به کارگاه فرستاده شد و از ترس اینکه مبادا دیگران بگویند حلال زاده نیست، لب به تحسین از هنر خیاطان گشود. ماموران عالی رتبه دیگر نیز به تدریج از کارگاه دیدن کرده و این حقیقت تلخ که لباسی در کار نیست را افشا نمی کردند...