الگوی علی رضایتمندی زوجین بر اساس مولفه های ویژگی شخصیتی با میانجی ارتباط مادر فرزند

مقدمه: رضایت زناشویی به معنای نگرش مثبت و لذت بخشی است که زن و شوهر از جنبه های مختلف روابط زناشویی خود دارند. پژوهشگران امروزه به دنبال یافتن عوامل مرتبط با رضایت زناشویی هستند. پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل علی رضایتمندی زوجین با میانجی گری رابطه مادر فرزند بر اساس مولفه های ویژگی شخصیتی انجام شد.روش پژوهش: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم دبستان های پسرانه و دخترانه شهر شیراز همراه با مادرشان بودند که از میان آنها ۲۶۰ نفر براساس پیشنهاد رایکو و مارکونلیدز (۲۰۰۶) به عنوان نمونه به روش تصادفی منطقه ای از نه منطقه آموزش و پرورش شهر شیراز انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه پنج عامل شخصیت نئو، مقیاس زوجی انریچ و روابط والد فرزندی فاین، مورلند و شوبل استفاده شد. داده ها با روش آماری همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته ها بین عامل شخصیتی روان آزردگی و رضایت زناشویی رابطه منفی نشان دادند، ولی عوامل شخصیتی انعطاف پذیری، برون گرایی، توافق پذیری و مسئولیت پذیری با رضایتمندی زوجین رابطه مثبت داشت. همچنین متغیر رابطه مادر و فرزند رضایت زناشویی را در جهت مثبت پیش بینی می کند. نتیجه گیری: از آنجا که صفات شخصیتی به عنوان پیش آمادگی هایی که افراد با خود در روابط زناشویی وارد می کنند می توانند بر سازه های میانجیگر از جمله رابطه مادر و فرزند اثرگذار باشند بنابراین، رضایت زناشویی تحت تاثیر عوامل درون فردی به ویژه ویژگی های شخصیتی می باشد. نتایج حاکی از آن بود که ویژگی های شخصیتی با نقش میانجی ارتباط مادر فرزند می توانند رضایت زناشویی را تبیین کنند (P≤ ۰/۰۱).