برآورد تبخیر-تعرق واقعی با استفاده از تصاویر ماهواره ای و الگوریتم های تک منبعی و دو منبعی در دشت قزوین

تبخیر-تعرق مرجع یک پدیده چند متغیره و پیچیده است که به عوامل متعددی وابسته است. دقیق­ترین روش برآورد آن، استفاده از لایسیمتر است که مستلزم صرف وقت و هزینه زیادی است. از این رو هدف اصلی این تحقیق برآورد تبخیر-تعرق واقعی براساس الگوریتم­های تک منبعی SEBALو SSEBو الگوریتم دو منبعی TSEBدر سه سنجنده MODIS ، ETM+وOLI & TIRSاست که در سه مرحله صورت گرفته است. در برآورد تبخیر-تعرق براساس الگوریتم SEBAL، شاخص تعدیل شده پوشش گیاهی(SAVI) و فاکتور تصحیح اثرات زمینه خاک (L)از اهمیت ویژه ای برخوردار است به همین منظور این شاخص به عنوان ضریب کالیبراسیون در نظر گرفته شد که با توجه به وضعیت درصد پوشش سبز روی سطح زمین انتخاب شد. نتایج حاصل از هر سه سنجنده نسبت به داده­های لایسیمتری خطای کمتری نسبت به مقدار تبخیر-تعرق بدست آمده با فرض ۵/۰L= داشته است (mm/day ۴۹/۱، ۸۴/۰، ۷۶/۱=RMSE). برای صحت سنجی نتایج حاصل از کالیبراسیون از ۳۰ % باقیمانده داده های لایسیمتری استفاده شد. نتایج شاخص­های آماری تفاوت معنی­دار(در سطح ۹۵%) داده­های پیش­بینی شده را بیان می کند. نتیجه اینکه، با مقایسه سه الگوریتم در سه سنجنده MODIS،ETM+و OLI & TIRSالگوریتم SSEBدر سنجنده ETM+در سطح معنی­دار( ۹۵%) و مشاهده کمترین میزان خطا (mm/day ۴۱/۰=RMSE) به عنوان الگوریتم برتر برای تخمین تبخیر-تعرق در دشت قزوین معرفی شد.

کلیدواژه ها:

الگویتم SEBAL ، الگوریتم SSEB ، الگوریتم TSEB ، شاخص تعدیل شده پوشش گیاهی