پیش بینی درماندگی روان شناختی بر اساس طرحواره ناسازگار اولیه و راهبردهای مقابله ای در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی

هدف: این پژوهش با هدف پیش بینی درماندگی روان شناختی بر اساس طرحواره ناسازگار اولیه و راهبردهای مقابله ای در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی انجام شد. روش پژوهش: پژوهش حاضر به لحاظ روش توصیفی، از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کلیه زنان درگیر با مساله خیانت زناشویی همسر (مرد) مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه ۵ شهر تهران در سال ۱۴۰۰ بودند. به روش نمونه گیری در دسترس ۲۱۰ نفر انتخاب شدند. ابزارگردآوری داده ها شامل پرسشنامه خیانت زناشویی ینیسری و کوکدمیر (۲۰۰۶)، پرسشنامه درماندگی روان شناختی لویبوند و لویبوند (۱۹۹۵)، پرسشنامه راهبرد‎های مقابله‎ای لازاروس فولکمن (۲۰۰۱) و پرسشنامه طرح واره ناسازگار اولیه یانگ (۲۰۰۰) بود. تجزیه و تحلیل آماری با کمک ضریب همبستگی پیرسون و روش رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته ها: نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که براساس طرحواره ناسازگار اولیه و راهبردهای مقابله ای می توان درماندگی روان شناختی را در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی پیش بینی نمود. نتیجه گیری: بررسی این متغیرهای پیش بین در مشاوره های پیش از ازدواج و خانواده برای شناسایی افراد در معرض خطر لازم است.

کلیدواژه ها:

درماندگی روان شناختی ، طرحواره ناسازگار اولیه ، راهبردهای مقابله ای