اثربخشی مدیریت استرس به شیوه درمان شناختی رفتاری بر نشخوار فکری و پریشانی روانشناختی زنان مواجه شده با خیانت همسر

هدف: هدف این پژوهش تعیین اثربخشی مدیریت استرس به شیوه درمان شناختی رفتاری بر نشخوار فکری و پریشانی روان شناختی در زنان مواجه شده باخیانت همسر شهر تهران در سال ۱۴۰۰ بود. روش پژوهش: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس آزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری و جامعه آماری را ۹۴ زن مواجه شده باخیانت همسر که به مراکز مشاوره منطقه ۱۱ شهر تهران مراجعه نموده بودند، تشکیل دادند که پس از غربالگری، ۴۰ زن واجد شرایط به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه آزمایش (هر گروه ۲۰ نفر) و گروه گواه (۲۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش درمان مدیریت استرس به شیوه شناختی رفتاری آنتونی و همکاران (۲۰۰۹) را به مدت ده جلسه ۹۰ دقیقه ای دریافت کردند و گروه گواه در حالت انتظار قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه نشخوار فکری نولن هوکسما و مارو، (۱۹۹۱) و پریشانی روان شناختی لاویبوند (۱۹۹۵) بودند. تجزیه وتحلیل اطلاعات به دست آمده از اجرای پرسشنامه از طریق نرم افزار spss۲۴ و با استفاده از واریانس اندازه های مکرر تحلیل شد. یافته ­ها: نتایج نشان داد که درمان مدیریت استرس به شیوه درمان شناختی رفتاری بر کاهش نشخوار فکری (۷۴/۵=F، ۰۲۰/۰=P) و کاهش افسردگی (۴۵/۱۸=F، ۰۰۱/۰=P)، اضطراب (۹۳/۱۷=F، ۰۰۱/۰=P) و تنیدگی (۰۵/۱۷=F، ۰۰۱/۰=P) در زنان مواجه شده باخیانت همسر موثر است؛ و این تاثیر در مرحله پیگیری پایدار است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، درمان مدیریت استرس به شیوه درمان شناختی رفتاری، مداخله موثری در کاهش نشخوار فکری و پریشانی روان شناختی در زنان مواجه شده باخیانت همسر است.

کلیدواژه ها:

نشخوار فکری ، پریشانی روانشناختی ، مدیریت استرس ، شناختی رفتاری ، خیانت زناشویی