بررسی و ارزیابی کیفیت زندگی در محیط شهرها در راستای شاخص ها و سرمایه اجتماعی

شاخص های کیفیت زندگی مشتق علمی و منعکس کننده کلی احساس نه تنها فرد بلکه تمامی شهروندان است. نگرانی بر کیفیت زندگی مشخصه جامعه معاصر است، تفسیر اجتماعی از همه انواع اشاره به کیفیت زندگی مدرن است. دلیل عمده برای این علاقه رو به رشد مسائل مربوط به کیفیت زندگی در حال وفور در جوامع مدرن که در آن نگرانی بیش از کیفیت زندگی تا متناسب با پیشرفت های تکنولوژیک و افزایش در درآمد افزایش یافته است .مفهوم کیفیت زندگی را می‎توان از جمله مفاهیم گسترده‎ای دانست که اهمیت آن به‎طور روز افزونی در بسیاری از عرصههای مطالعاتی رشتههای مختلف علمی و دانشگاهی در حال گسترش است. همان‎گونه که بررسی تجربیات سنجش کیفیت زندگی در ایران نشان می‎دهد، موضوع کیفیت زندگی در مطالعات صورت گرفته بیشتر در رابطه با مقوله و نظام سلامت و یا دقیق تر از دیدگاه پزشکی مورد بررسی قرار گرفته و این در حالی است که این مقوله تنها یکی از جنبههای سازه کیفیت زندگی است. هدف از این مقاله، بررسی و ارزیابی کیفیت زندگی شهروندان و نابرابری این سطح کیفیت در سطح شهراست. روش پژوهش در این تحقیق توصیفی –تحلیلی است به صورت کتابخانه ای است .با توجه به جایگاه کیفیت زندگی در شهرها و مناطق، و با توجه به این‎که هنوز در ایران سیستم جامعی در زمینه سنجش کیفیت زندگی ایجاد نشده، توجه به بررسی جنبههای مختلف سنجش کیفیت زندگی میتواند راه‎هایی برای دستیابی به نظام جامع سنجش کیفیت زندگی باشد. کیفیت زندگی ارتباط آن با نیازهای بشر است. بنابراین اگر چه چند بعدی مفهوم کیفیت زندگی باید به عنوان یک کل در نظر گرفته شود، افراد باید سعی برای برآوردن نیازهای کلی خود برای بهینه سازی این نیازها کنند.