تاثیر تمرین مهارت های حرکتی باز و بسته بر توجه پایدار کودکان طیف اتیسم با عملکرد بالا

مقدمه و هدف: کودکان اتیسم از سطح پایین عملکرد شناختی برخوردارند از آنجایکه فعالیت بدنی بر شناخت و بهزیستی اثرات مثبتی دارد، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین مهارت های حرکتی باز و بسته بر توجه پایدار کودکان طیف اتیسم با عملکرد بالابود. روش شناسی: به همین منظور تعداد ۴۵ نفر کودک مبتلا با دامنه سنی ۸ تا ۱۰ سال از شهر تهران انتخاب و بعد از انجام پیش آزمون (آزمون عملکرد پیوسته) به صورت تصادفی در سه گروه تمرین مهارت های حرکتی باز، بسته و کنترل طبقه بندی شدند، سپس گروه های تجربی به مدت ۱۲ جلسه و هر جلسه ۶۰ دقیقه به اجرای برنامه تمرینی موردنظر پرداختند، گروه کنترل در این مدت فعالیت های روزانه خود را انجام دادند درنهایت پس از آخرین جلسه تمرینی پس آزمون و ۲۴ ساعت بعد از پس آزمون، یادداری به عمل آمد و نتایج ثبت گردید.یافته ها: نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد اثر تمرین مهارت های باز و بسته بر توجه پایدار شرکت کنندگان معنی دار بود (۰۰۱/۰=p). علاوه بر این در مقایسه جفتی نتایج نشان داد که در مرحله پس آزمون (۰۰۱/۰=p) و یادداری (۰۰۱/۰=p) عملکرد گروه تمرین مهارت های باز به طور معنی داری بالاتر از گروه تمرین مهارت های بسته و کنترل بود.نتیجه گیری: با توجه به یافته ها به نظر می رسد استفاده از تمرین مهارت های حرکتی باز و بسته می تواند مداخله ای سودمند برای فرایندهای توجه ای کودکان طیف اتیسم باشد.واژگان کلیدی: مهارت حرکتی باز و بسته، توجه پایدار، کودکان اتیسم

کلیدواژه ها:

مهارت حرکتی باز و بسته ، توجه پایدار ، کودکان اتیسم