مقایسه دینداری و تاب آوری در سطوح تحمل ابهام در بین پرستاران

هدف اصلی این تحقیق مقایسه دینداری و تاب آوری در سطوح تحمل ابهام در بین پرستاران می باشد. این تحقیق از لحاظ هدف از نوع کاربردی بوده و از لحاظ ماهیت از نوع مطالعات توصیفی می باشد. از لحاظ زمان مقطعی و از لحاظ گردآوری داده ها از نوع مطالعات پیمایشی است. جامعه آماری شامل پرستاران رسمی شاغل در بیمارستان های دولتی شهر تبریز بود که بر اساس آمار دریافتی، شامل ۵۴۰ نفر می باشد. تعداد نمونه بر اساس جدول مورگان ۲۲۱ نفر بود. روش نمونه گیری مورد استفاده در این تحقیق، نمونه گیری طبقه ای نسبی بر اساس جنسیت ( ۷۵ نفر مرد و ۱۴۶ نفر زن) بود. به منظور گرد آوری داده ها از پرسشنامه دینداری گلاک و استارک (۱۹۶۵)، تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) و تحمل ابهام مک لین نوع ۲ استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامه ها تایید گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با نرم افزار SPSS ۲۲ استفاده شد.. نتایج نشان داد که میزان دینداری و تاب آوری در سطوح تحمل ابهام در بین پرستاران در سطح معنی دارای متفاوت بود.

کلیدواژه ها:

دینداری ، تاب آوری ، تحمل ابهام