بررسی رابطه بین باورهای خودکارآمدی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ی اول متوسطه شهرستان الشتر

هدف از پژوهش حاضر شناخت ارتباط بین باورهای خودکارآمدی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر الشتر می باشد. جامعه ی آماری این پژوهش شامل تعداد ۱۰۰۰) ۱۹۳۰ پسر - ۹۳۰ دختر) نفر از دانش آموزان دوره اول متوسطه در تمامی آموزشگاه های متوسطه شهر الشتر بوده تعداد ۱۵۵ نفر دختر و ۱۶۷نفر پسر ۳۲۲) نفر) برابر جدول کرجسی و مورگان به عنوان نمونه تعیین و با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب گردیدند. ابزارگردآوری اطلاعات این پژوهش، پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی عمومی شرر بود؛ در این پژوهش، پس ازجمع آوری اطلاعات لازم و تبدیل آن ها به کمیت های عددی، در دو بخش، به تجزیه و تحلیل داده ها پرداخته شده است. در بخش اول که شامل توزیع فراوانی، میانگین، واریانس انحراف استاندارد، دامنه تغییرات، کمینه و بیشنه (در مورد متغیرهای فاصله ای) جنس، سن، جامعه و نمونه می باشد، و در بخش دوم (استنباطی) شامل آزمون کولموگروف و اسمیرنف، ضریب همبستگی و رگرسیون چندمتغیر می باشد. نتایج نشان داد بین فرایند خودکارآمدی که شامل: میل به آغازگری رفتار، میل به ادامه تلاش برای تکمیل رفتار، مقاومت در رویارویی با موانع و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ارتباط معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، باورهای خودکارآمدی ، دانش آموزان دوره اول متوسطه