بررسی اثر پارامترهای فرآیندی بر ارتفاع برآمدگی قطعات انشعاب دار در هیدروفرمینگ لوله

در هیدروفرمینگ لوله، با اعمال فشار داخلی توسط یک سیال واسطه مانند آب یا روغن، انبساط در لوله ایجاد شده و لوله به دیواره های داخلی قالب می چسبد. در این مقاله، استفاده از فرآیند هیدروفرمینگ در تولید یک اتصال انشعاب دار با دو شاخه در لوله هایی از جنس مس مورد بررسی قرار گرفته است. از این نوع اتصالات در خطوط انتقال سیالات مختلف استفاده می شود. شبیه سازی فرآیند شکل دهی در نرم افزار اجزای محدود آباکوس انجام شده است. اثر چهار پارامتر مهم فرآیندی بر کیفیت محصول شکل داده شده مورد مطالعه قرار گرفته است. با توجه به شکل پیچیده محصول مورد نظر، چهار پارامتر تغذیه اولیه، تغذیه نهایی، فشار تسلیم و فشار ترکیدگی بررسی شده و اثر این پارامترها بر ارتفاع انشعاب های شکل داده شده و حداکثر نازک شدگی تعیین شده است. نتایج نشان داد که با انتخاب مناسب پارامترهای فرآیندی می توان در یک مرحله شکل دهی به یک محصول با دو انشعاب با کیفیت مناسب دست پیدا کرد. مهم ترین پارامتر اثرگذار بر ارتفاع انشعاب شکل داده شده تغذیه نهایی می باشد که با افزایش آن ارتفاع بیشتر شده است. از طرف دیگر مهم ترین پارامتر اثرگذار بر نازک شدگی فشار ترکیدگی به دست آمده است. تغذیه اولیه کم ترین اثر را بر روی نازک شدگی و ارتفاع انشعاب شکل داده شده را داشته است. با کمتر شدن ضریب اصطکاک توزیع ضخامت بهتر شده و ارتفاع انشعاب بیشتر می شود

کلیدواژه ها:

فرآیند هیدروفرمینگ ، شبیه سازی اجزای محدود ، انشعاب ، نازک شدگی ، ارتفاع برآمدگی