بسترهای لازم برای توسعه سبک زندگی ایرانی- اسلامی

اسلام سبک زندگی را به عنوان یک الگویی برای اعتدال اسلامی مورد تبیین قرار می دهد. چرا که اسلام مجموعه ای از آموزه های وحیانی الهی است که مسیر کمال یابی انسان را تبیین می کند. سبک زندگی پایه و اساس فهم شرایط فرهنگی موجود و تحولات پیش رو در این حوزه تلقی می شود و نشان می دهد که در بطن ارزش های موجود در خرده نظام فرهنگی چه می گذرد. در واقع با به کارگیری مفهوم سبک زندگی و تعمق در آن می توان از هنجارهای پنهان در اذهان، باورها و رفتارهای مردم یک جامعه، سر درآورد و از جهت گیری ها و الگوهای موجود یا در حال شکل گیری، تفسیر واقع بینانه ای ارایه کرد. از آنجایی که اسلام در همه زوایای زندگی مادی، اصول و توصیه و راهکار دارد، خود یک سبک زندگی محسوب می شود و سبک زندگی ایرانی نیز از سنت و فرهنگ دیرینه ایرانیان به وجود آمده است که تا به امروز هم ادامه دارد. سبک زندگی اسلامی در آموزه های دینی تعریف دارد ولی از نظر آکادمیکی بررسی دقیقی روی آن نشده است. این سبک در اصل، در چارچوب ارتباط انسان با خود و خدای خود و مردم شکل می گیرد. فردی که سبک زندگی خاص خود را انتخاب می کند فقط براساس شرایط آب و هوایی و انتقال آداب و رسوم از نسلی به نسل دیگر مجبور به پیروی نمی شود. بلکه فرد در پشت این سبک، به یک جهان بینی اعتقاد دارد که حیات خود را در آن می بیند. الگوی زندگی و سبک زندگی غربی بر اساس مصرف گرایی و اخلاق ستیزی و ناهنجاری ها بنا گردیده است، اما سبک زندگی دینی بر مبنای استعلا و با هدف رسیدن به مقام قرب حضرت حق بنا شده است.

کلیدواژه ها:

توسعه ، سبک زندگی ، سبک ایرانی- اسلامی