بررسی رابطه بین توانمندسازی روانشناختی و میزان شیوع رفتارهای شهروندی سازمانی در بین کارمندان دانشگاه شیراز

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه بین توانمندسازی روانشناختی و میزان شیوع رفتارهای شهروندی سازمانی در بین کارمندان دانشگاه بود. روش پژوهش کنونی، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارمندان دانشگاه شیراز میباشند که شامل ۱۰۰۰) نفر) می گردند. روش نمونه گیری پژوهش، طبقه ای نسبی بوده، بر اساس جنسیت و فرمول کوکران تعداد ۲۷۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب و مطالعه شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه رفتارهای شهروندی سازمانی ارگان (۱۹۹۸)، و پرسشنامه توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (۱۹۹۵) استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرمافزارSPSS۱۶ و LISREL ۸.۵۴ استفاده شد. یافته های پژوهش در مورد شیوع رفتارهای شهروندی سازمانی در میان کارمندان دانشگاه شیراز حاکی از آن است که از نظر کارکنان، ابعاد نوع دوستی و رفتار مدنی در میان کارمندان دانشگاه شیراز از سطح کفایت قابل قبول بالاتر و از سطح کفایت مطلوب پایین تر میباشد.. همچنین بررسی ابعاد توانمندسازی روانشناختی در میان کارمندان دانشگاه شیراز نشان داد بعد موثر بودن و معنی داری در میان کارمندان دانشگاه شیراز از سطح کفایت قابل قبول بالاتر بوده و از سطح کفایت مطلوب پایین تر میباشد. به طور کلی نتایج به دست آمده در این پژوهش حاکی از آن است که توانمندسازی روانشناختی پیشبینی کننده ی معنادار رفتار شهروندی سازمانی می باشد.

کلیدواژه ها:

رفتارهای شهروندی سازمانی ، توانمندسازی روانشناختی ، مدلسازی معادلات ساختاری