بررسی الزامات آموزش جهت یابی جغرافیایی به دانش آموزان پایه سوم ابتدایی و مشکلات کج فهمی برخی از دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی الزامات آموزش جهت یابی جغرافیایی به دانش آموزان پایه سوم ابتدایی و مشکلات کج فهمی برخی از دانش آموزان بود. برای آموزش جهت یابی جغرافیایی فرایند درس پژوهی در مدرسه به کار گرفته شد. برای آموزش موثرتر و کارامدتر مبحث بسیار مهم جهت یابی صحیح جغرافیایی و جلوگیری از شکل گیری بدفهمی بعضی از دانش آموزان در این رابطه دو طرح درسی توسط تیم تحقیقاتی تهیه و اجرا شد در ابتدا طرح درسی نخست با توجه به جنبه های شناختی کودکان و تمرکز بر عینی سازی مطلب و روش تلفیقی و تلاش برای ایجاد نشاط و انگیزه یادگیری و با استفاده از به نمایش گذاشتن انیمیشن مرتبط و جذاب و توضیحات پیرامون موضوع اجرا شد. در پایان اجرا و بعد از ارزیابی عملکرد دانش آموزان و تحلیل داده ها مشخص شد که دستیابی به اهداف تعیین شده بصورت کامل محقق نشده لذا گروه تصمیم به مساله یابی و رفع مشکل برآمدند این مهم در طرح درسی دوم نمود پیدا کرد و خوشبختانه به معنای واقعی کلمه این مفهوم برای همه اعضا کلاس عینی سازی شد و در این مورد خاص که برخی از کودکان روستا به خاطر کوه موجود در شمال مدرسه ارتباط نادرستی با مفهوم برقرار میکردند کاملا اصلاح شد، فلذا با توجه به این بیانات میتوان گفت که طرح درسی دوم توانست به نحو احسن نواقص موجود در اجرای اول را پوشش دهد و ارزشیابی آن مثبت تلقی میشود.

کلیدواژه ها:

جهتهای جغرافیایی ، آموزش عینی ، کج فهمی