بررسی و اهمیت بافت فرسوده و نوسازی آن در شهرسازی امروز

کلانشهرهای ایران از جمله شهر تبریز به دلیل قدمت زیاد دارای بافتهای فرسوده متعددی است که عمدتا این بافت ها به لحاظ کالبدی، اجتماعی و اقتصادی دارای معضلات و مشکلات فراوانی میباشند.بافت های فرسوده از بخش های مرکزی شهرها بوده و بعضا بخش های وسیعی را به خود اختصاص داده اند در نتیجه موجبات مشکلات عدیده ای را نیز برای ساکنان خود فراهم نموده اند. بافت های فرسوده شهری، محلات فرسوده ای در فضای شهری است که مسائل و پیچیدگی های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و شیوه خود را دارد. این محلات و بافت ها از یک سو دارای ریشه های سکونتی ارزشمند با غنای فرهنگی، اجتماعی و معماری است و از طرف دیگر به جهت فرسودگی شدید، نبود دسترسی مناسب به خدمات شهری و بهداشتی، وجود مشکلات اجتماعی و امنیتی و آسیب پذیری در برابر زلزله، سیل و آتش سوزی و نیز عدم تطابق با زندگی امروز شهری و شهرسازی مدرن دارای مشکلات رو بنایی و زیر ساختی هستند.در کل کشور ۷۰ هزار هکتار بافت فرسودهوجود دارد که ۸ میلیون نفر در این بافت ها سکونت دارند.از آنجا که طراحی شهری به عنوان دانشی که به کیفیت محیط مصنوع میپردازد،از حرفه ها و دانش های دخیل در فرایند طرح نوسازی بافت های فرسوده محسوب میشود .برخورد اصولی با مسائل بافت های فرسوده بیش از هر چیز نیازمند شناخت وضعیت فعلی بافت های فرسوده است ،در این نوشتار طراحی شهری به عنوان حرفه ای فرآیند نگر و راهبردی به دنبال حل مسائل و مشکلات کیفی فضایی درنوسازی بافت های فرسوده به مرحله اقدام گذاشته می شود. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر نوسازی بافت فرسوده در شهرسازی امروز پرداخته است.

کلیدواژه ها:

شهری-بافت فرسوده-نوسازی-آسیب-بخش ها