شناسایی و ارزیابی مخاطرات بهداشت، ایمنی و محیط زیست صنعت تولید کفش ایمنی

مقدمه: صنایعی مختلف با وجود پیشرفت های روزافزون، همچنان درگیر حوادث گوناگون ناشی از ریسک های HSE می باشند این حوادث علاوه بر تحمیل خسارات انسانی و زیست محیطی، هزینه های اقتصادی زیادی را نیز سبب می شود بنابراین شناسایی ریسک به منظور پیشگیری از زیان ها و نتایج نامطلوب وقایع انجام می شود. این مطالعه با هدف شناسایی و ارزیابی مخاطرات بهداشت، ایمنی و محیط زیست صنعت تولید کفش ایمنی انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی در سال ۱۳۹۹ دریکی از صنایع کفش ایمنی ایران با استفاده از تکنیک آنالیز حالات بالقوه شکست و آثار آن (Failure Modes & Effects Analysis: FMEA) انجام شد. در ابتدا گروه FMEA به منظور جمع آوری اطلاعات مورد نیاز تشکیل و سپس مخاطرات بالقوه شناسایی و ثبت گردید. پس از آن عدد اولویت ریسک (Risk Priority Number:RPN) از حاصل ضرب سه فاکتور شدت اثر ریسک (Severity)، احتمال وقوع (Occurrence) و قابلیت کشف (Detection) محاسبه گردید و در نهایت اقدامات اصلاحی برای ریسک های غیرقابل قبول پیشنهاد گردید. کلیه محاسبات توسط Excell انجام گرفت. یافته ها: در این مطالعه ۲۰۴ ریسک شناسایی شد ۴۰ مخاطره بالقوه با RPN از ۱۰۸ تا ۳۰۰ و ۱۶۴ مخاطره بالقوه با RPN از ۱۲ تا ۱۰۰ شناسایی گردید. بر اساس نتایج به دست آمده، بالاترین میزان ریسک مربوط به مخاطرات زیست محیطی، ایمنی و بهداشتی به ترتیب، نشت گاز با ۳۰۰RPN =، تجمع گازها و بخارات قابل انفجار با ۲۷۰RPN= و الکتریسیته با ۲۵۲RPN= بود. همچنین روشنایی نامناسب کمترین RPN با میزان ۱۲ را به خود اختصاص داد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد که روش FMEA روش مناسبی برای شناسایی مخاطرات و ارزیابی ریسک در صنعت تولید کفش ایمنی می باشد. همچنین با توجه به مخاطرات شناسایی شده باید اقدامات اصلاحی به منظور کاهش سطح ریسک آن ها تدوین و اجرایی شوند تا از بروز حوادث مرتبط پیشگیری شود.