بررسی روانشناسی شخصیت دربزرگسالان از دیدگاه نظریه پردازان

شخصیت سالم چیست؟ دارنده ی شخصیت سالم چه ویژگی هایی دارد؟ رفتار و تکفر و احساس چنین آدمی چگونه است؟ ایا ما می توانیم شخصیت های سالمی بشویم؟ نه تها روانشناسان، بلکه میلیونها تن ا زمردم پیش از پیش پاسخ این پرسشنها را می جویند. مردم بسیاری برای کاوش و نمایش درون خود به عنوان درمان های گروهی ۱ پناه می برند. گرفته تا چاق و لاغر، ظاهرا با چنین تجربه هایی ابعاد وسیع تر و استعدادهایی را در شخصیت خود می یابند. که هرگز از وجود آنها آگاهی نداشته اند. هدف این پژوهش فوق العاده محبوب دست یافتن به شخصیتی سالم تر و تعریق کردن آن است. تاکید این جنبش آن قدر که بر رهایی منابع پنهان استعداد و خلاقیت و نیرو و انگیزش است بر درمان کشمکش هایی دوران کودکی یا جراحت های عاطفی گذشته نیست. کانون توجه این جنبش این است که آدمی چه می تواند باشد، نه اینک چه بوده یا اکنون چه هست. نه روانکاوری و نه رفتارگرایی از استعداد بالقوه ی آدمی برای کمال، و آرزوی بهتر و بیشتر شدن از آنچه هست بحثی نکرده اند. در واقع این نگرش ها تصویر بدبینانه ای از طبیعت انسان به دست می دهند. رفتار گرایان آدمی را پاسخگوی فعل پذیر محرک های ۲ برونی و روانکاوان او را دستخوش نیروهای زیست شناختی و کشمکش های دروه ی کودکی می پندارند. حامیان جنبش استعداد بشری ۳ بهنجاری سطح مطلوب کمال و رشد شخصیت را فراسوی ۴ می دانند و چنین استدلال می کنند که تلاش برای حصول سطح پیشرفته کمال برای تحقق بخشیدن ۵ یا از قوه به فعل رساندن ۶ تمامی استعدادهای بالقوه ی آدمی ضرورری است. به سخن دیگر،رهایی از بیماری عاطفی یا نداشتن رفتار روان پریشانه برای اینکه شخصیتی را سالم بدانیم کافی نیست. نداشتن بیماری عاطفی تنها نخستین گام ضروری به سوی رشد و کمال است. و انسان پس از این گام راهی دراز در پیش دارد.روش تحقیق در این مقاله کتابخانه ای می باشد.

کلیدواژه ها:

شخصیت ، سالم ، بزرگسالان ، دیدگاه ها