پوشش دهی الکتروشیمیایی هیدروکسی آپاتیت بر روی کامپوزیت Ti-۱۰Mo-X(TiC+TiB۲) تهیه شده به روش تف جوشی قوس پلاسما
محل انتشار: پنجمین کنفرانس ملی مواد، متالورژی و معدن
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 429
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MCONF05_054
تاریخ نمایه سازی: 18 اردیبهشت 1401
چکیده مقاله:
در پژوهش کنونی کامپوزیت Ti-۱۰Mo-X(TiC+TiB۲) تهیه شده به روش تف جوشی قوس پلاسما که دارای مقادیر تقویت کننده های سرامیکی ۰/۵هیدروکسی آپاتیت به روش رسوب دهی الکتروشیمیایی در چگالی جریان های مختلف ۰/۷,۰/۶,۰/۵ mA.cm۲ توسط جریان DC به مدت زمان ۳۰ دقیقه بر روی این کامپوزیت با موفقیت اعمال شد. از میکروسکوپ الکترونی روبشی SEM، طیف سنجی توزیع انرژی پرتو ایکس EDS، پراش پرتو اشعه ایکس ERD و آنالیز طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه FTIR به ترتیب جهت بررسی مورفولوژی، ترکیب شیمیایی، فازی و شناسایی پیوندها در پوشش استفاده شد. مطالعات میکروسکوپی نشان دادند که پوشش اعمالی در چگالی جریان ۰/۵ mA.cm-۲ دارای انسجام و یکنواختی بهتر در توزیع کریستال ها می باشد. مطابق نتایج آنالیز EDS، مقدار کسر مولی کلسیم به فسفر در پوشش های اعمالی تحت چگالی جریان mA.cm-۲ ۰/۵ تقریبا برابر با نسبت موجود در استخوان طبیعی می باشد که در نتیجه این چگالی جریان به عنوان بهینه انتخاب شد. الگوهای به دست آمده از آنالیز XRD نشان دادند که پوشش های حاصل عمدتا حاوی فازهای هیدروکسی آپاتیت، اکتا کلسیم فسفات و بروشایت هستند. همچنین، باندهای ارتعاشی طیف های FTIR نیز وجود فاز هیدروکسی آپاتیت را در پوشش ها تایید کردند. مطالعه رفتار خوردگی نمونه ها توسط آزمون پلاریزاسیون نشان داد که اعمال پوشش هیدروکسیآپاتیت تحت شرایط بهینه سبب افزایش مقاومت به خوردگی زیرلایه کامپوزیتی می شود. همچنین با غوطه وری نمونه های پوشش دار در محلول شبیه سازی بدنSBF کره های آپاتیتی بر روی سطح تشکیل شدند که نشان دهنده بهبود زیست سازگاری در حضور پوشش هیدروکسی آپاتیت است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا نقدی چوان
دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی مواد دانشگاه صنعتی سهند تبریز، تبریز، ایران
محمد رضا اطمینان فر
استادیار، مهندسی مواد دانشگاه صنعتی سهند تبریز، تبریز، ایران
مازیار آزادبه
استادیار، مهندسی مواد دانشگاه صنعتی سهند تبریز، تبریز، ایران
لیلا فتح یونس نژند
استادیار، مهندسی مواد دانشگاه بناب ایران