بررسی ضایعات بیوپسی شده در صورت در بخش پوست بیمارستان سینا همدان طی سالهای ۷۳-۱۳۷۱

هدف : بررسی آماری شیوع انواع ضایعات بیوپسی شده صورت در بیماران سرپایی و بستری شده طی سه سال ۱۳۷۳-۱۳۷۱ محیط و جامعه: ۵۵۱ بیمار با ضایعه پوستی صورت در بخش پوست بیمارستان سینا همدان روش: استخراج اطلاعات مورد نیاز از دفاتر و پرونده های موجود یافته ها: طی سه سال ۱۴۳۹ مورد بیوپسی (اکثرا" از بیماران سرپایی) انجام شده بود. ۵۵۱ بیمار ارزیابی شدند که ۲۹۲ مورد فقط در صورت ضایعه داشتند و ۲۵۹ مورد دارای ضایعات ژنرالیزه با درگیری صورت بودند. در ضایعات ژنرالیزه بیشترین موارد بیوپسی در دهه دوم زندگی و در مردان بود. شایعاتی که فقط صورت را درگیر کرده بودند ، در دهه هفتم عمر مشاهده شد. شغل اکثر مردان کشاورزی ، شایعترین محل بیوپسی لب (۷/۲۶%) و شایعترین مدت درگیری ۵-۱ سال بود. از نظر پاتولوژی ۸۱ نوع ضایعه دیده شد که شایعترین آنها BCC (۶۲ مورد)، اگزما (۵۳ مورد) و DLE (۴۴ مورد) بود. BCC و اگزما بیشتر در دهه هفتم و DLE در دهه سوم دیده شد. محل شایع بیوپسی در BCC بینی ، SCC لب ، LP تمام بدن و DLE صورت بود. از نظر شکل کلینیکی در BCC و SCC بیشتر بصورت اولسر ، LP ضایعات پاپولر پلی گونال ، DLE پلاک اریتماتو با حاشیه مشخص و مرکز اتروفی شده ، پمفیگوس اولسر دهانی ، پمفیگوئید اولسر و بول روی بدن ، پسوریازیس پلاک اریتماتو پوسته دار و اگزما نقاط Excoriated ناشی از خارش می باشد. ۱/۹۱% تطابق بین تشخیص کلینیکی و نتیجه پاتولوژی موجود بود.