بررسی اثر سیکلوسپورین موضعی بر لیکن پلان دهانی
محل انتشار: مجله پزشکی بالینی ابن سینا، دوره: 5، شماره: 1
سال انتشار: 1376
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 228
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SJH-5-1_005
تاریخ نمایه سازی: 8 اردیبهشت 1401
چکیده مقاله:
نظر به وجود روشهای درمانی متفاوت و عودهای مکرر بیماری لیکن پلان دهانی و همچنین گزارشات متفاوت از اثرات درمانی داروهای مختلف و بمنظور تعیین اثر محلول سیلکوسپورین موضعی بر ضایعات دهانی لیکن پلان ، این تحقیق در سال ۱۳۷۵ در بیمارستان سینا همدان انجام گرفت .
تحقیق بصورت Quasi experimental روی تعداد ۱۵ نفر از مبتلایان به لیکن پلان دهانی شدید که بطور مستمر (Sequemtial) به بیمارستان مراجعه می نمودند ، انجام گرفت. تشخیص بالینی بر اساس علائم سمپتوماتیک (سوزش ضایعات مخاطی) و وجود ضایعات رتیکولر ، اروزیو و اریتماتو بود که با انجام بیوپسی از ضایعات این تشخیص توسط مطالعه میکروسکوپی تائید می شد. شدت ضایعات مخاطی براساس وسعت ضایعه و شدت سوزش به سه درجه شدید ( سوزش مداوم همراه با وسعت ضایعه به میزان بیش از ۳ سانتیمتر) ، درجه متوسط ( سوزش هنگام صرف غذا و نوشیدنی و وسعت تا ۵/۲ سانتیمتر) ، درجه خفیف (فاقد سوزش و یا همراه سوزش هنگام صرف غذا و یا نوشیدنی داغ و وسعت ضایعه حداکثر تا ۵/۱ سانتیمتر) تقسیم بندی شد. بهبودی کامل موقعی تائید میگردید که هیچگونه سمپتوم مخاطی یا ضایعه ای مشاهده نمیشد. در بیماران منتخب ، روزانه سه بار و هر بار ۱ سی سی از محلول سیکلوسپورین موضعی با غلظت mg/ml۱۰۰ به طریقه غرغره و سپس دور ریختن دارو تجویز گردید که بمدت ۶ هفته ادامه داشت. پیگیری بیماران پس از خاتمه آخرین دوز دارو حداقل ۶ ماه بود .
بیماران ۶ نفر زن و ۹ نفر مرد با دامنه سنی ۱۲± ۴۵ سال و مدت ابتلا بطور متوسط ۳ سال بودند. دو هفته پس از شروع درمان ، ضایعات مخاطی در ۹ بیمار از فرم شدید به فرم متوسط تبدیل شد (۶۰%). در سه بیمار ضایعات از فرم شدید به فرم خفیف تبدیل شد (۲۰%) و در سه بیمار ضایعات همچنان به فرم شدید باقی ماند (۲۰%). در خاتمه هفته چهارم درمان ، ۴ بیمار (۶/۲۶%) بهبودی کامل یافتند. ضایعه مخاطی ۶ بیمار به فرم خفیف (۴۰%) و ۵ بیمار (۳/۳۳%) به فرم متوسط تبدیل شد. در پایان هفته ششم ، تعداد ۱۱ بیمار (۴/۷۳%) بهبودی کامل یافتند و ضایعه مخاطی ۴ بیمار (۶/۲۶%) به فرم خفیف باقیماند. در پیگیری ماهانه که به مدت ۶ ماه از بیماران بعمل آمد ، هیچگونه مورد عود در موارد بهبود یافته مشاهده نشد و ضایعه ۴ بیمار فوق الذکر همچنان بحالت خفیف باقیماند.
تحقیق نشان داد که در مقایسه با اثرات موقتی کورتیکوستروئید موضعی ، قطره سیکلوسپورین موضعی اثرات التیام بخش بیشتر و طولانی تری در ضایعات دهانی لیکن پلان دارد.
کلیدواژه ها:
Cyclosporin – therapeutic use / Lichen Planus ، Oral ، سیکلوسپورین – استفاده درمانی / لیکن پلان دهانی
نویسندگان