بررسی ۲۸ مورد هرنی دیافراگماتیک از نوع بوخدالک

        در این مطالعه که بطور گذشته نگر انجام شده است ۲۸ بیمار مبتلا به هرنی دیافراگماتیک از نوع بوخدالک از سال ۱۳۶۱ تا پائیز ۱۳۷۱ مورد بررسی قرار گرفته است. تعداد بیماران پسر ۱۷ نفر و بیماران دختر ۱۱ نفر بوده است ، ویژگی این مطالعه آن است که فقط هرنی از نوع بوخدالک مورد ارزیابی واقع گردیده است و هرنی هیاتال و اونتراسیون مورد بررسی قرار نگرفته است.          هرچه زمان بروز علائم بالینی زودتر شروع شده باشد پیش آگهی بدتر بوده است و مرگ و میر موارد بررسی و مطالعه نیز در همین سنین بوده است. تظاهرات بالینی عمدتا" در دوره نوزادی ، تنفسی یعنی سیانوز و دیسترس تنفسی بوده است در صورتیکه در سنین بالاتر علائم غیراختصاصی تر همچون سرفه ، پنومونی مکرر ، استفراغ ، FTT,FUO بوده است.          شایعترین عارضه بعد از عمل ، سپتی سمی و پنوموتوراکس با شیوع حدود ۷ درصد بوده است. روده باریک ، طحال و ترانسورس کولون در اغلب موارد از محل نقص دیافراگم وارد محوطه توراکس شده بودند. ۹۳% موارد فتق در طرف طرف چپ و ۷% در طرف راست وجود داشته است . متوسط وزن نوزادانی که بعد از عمل جراحی بهبود پیدا نموده اند ۳۲۵۰ گرم و وزن متوسط بیماران فوت شده ۲۷۵۰ گرم بوده است. در ۴۸% موارد سن مراجعه در ۴۸ ساعت اول زندگی بوده است. در کل مرگ و میر پس از عمل جراحی فقط در نوزادان مشاهده شد که میزان آن ۲۶% بوده است . نسبت جنس مذکر به مونث در بیماران ۶۱ به ۳۹ و در ضمن شایعترین علت مرگ آنها هیپوکسی و اسیدوز بوده است.